<p>Pierre Gradussen tussen de bloemen.&nbsp;</p>

Pierre Gradussen tussen de bloemen. 

(Foto: Corine van Dijk)

'Bloemen geven waardering en troost'

Wijchen - ‘Het bruisend rustpunt van Maas en Waal’. Zo omschrijft Pierre Gradussen zijn bloemisterij en kwekerij in het buitengebied van Bergharen. Nog meer dan anders merkt hij dat mensen behoefte hebben aan een praatje of gewoon even door het groen lopen. “Door corona is het allemaal niet makkelijk, maar bloemen en planten geven waardering, troost en liefde.”

Hij was een puber van een jaar of vijftien toen hij aan de Aaldert in Bergharen kwam wonen. Daar begon hij, terwijl hij nog studeerde aan de Middelbare Tuinbouwschool in Nijmegen, met de verkoop van violen en chrysanten uit eigen teelt. Geholpen door zijn ouders, vader was chef tuinman, “het buiten zijn kreeg ik van huis uit mee.”

Behoefte aan contact

Zeven maanden coronamaatregelen laten inmiddels ook hier hun sporen na. Pierre merkt het aan zijn klanten.

“Sommigen zijn echt angstig en hebben behoefte aan contact. We hebben in het dorp geen supermarkt meer, dit is een plek waar mensen even veilig komen kletsen en genieten van het groen. Ze kunnen hun ei kwijt en ik praat makkelijk”, lacht hij.

Leren proeven

Dat is zacht uitgedrukt; het is eigenlijk een soort entertainen, zoals hij dat ook graag met carnaval of op het toneel doet. En dus staan we even later op de blaadjes van een paddestoelplant en Jamaica tijm te kauwen en geeft Pierre vol vuur uitleg. Hij is in z’n element, “zo leer ik je proeven en kruiden waarderen.”

Te nette tuinen

Veel mensen hebben eigenlijk een te nette tuin, betoogt Pierre, zonder ‘onkruid’, dus weg met brandnetels en paardenbloemen. “Zonde! Ik was ooit in Parijs op de markt, daar lagen de paardenbloemen als lekkernij te koop. Niet alles hoeft uit een pakje te komen.”

Veel online

In zijn spaarzame rustige momenten denkt hij na over de vraag: waar gaat het in ons vak naar toe? Het aantal online bestellingen nam enorm toe en ook veilen gebeurt steeds meer online. Toch gaat hij nog een paar keer per week zelf naar de veiling. “Ik wil ook voelen, zien en ruiken”. De kweker zaait veel zelf, kruiden en groenten, vaste planten en perkgoed. Als één van de eersten had hij een paar jaar geleden al wasabi. Nog voor het ‘hip’ werd. Dit jaar was er ineens vraag naar oerprei, zeekool en de geneeskrachtige smeerwortel. “Dan ga ik daar naar op zoek en leer zelf ook weer van alles.”

Na een loopbaan aan de Middelbare Tuinbouwschool begon Pierre in 1990 voor zichzelf. “Je moet toch een keer een keus maken als je iets wil.” Hij geniet ook nu nog elke dag van z’n vak en de contacten met bezoekers, klanten en collega’s. “Bij de bank vroegen ze ooit hoelang ik nog wil doorgaan. Tot mijn negentigste haha, het is zo’n leuk vak!”

Facebook.com/bloemgradussen

(Tekst: Corine van Dijk)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden