Nuirkuirte


Foto:

Nuirkuirte

Hoewel de digitale Nieuwjaarswens sneller en handiger is, kiezen wij nog voor de bijna historische papieren versie. Naast het vervaardigen is ook het bezorgen een bijna klassieke actie. Dat meer mensen deze creatieve traditie volhouden, merkte ik pas nog, toen een buurtgenoot mij aansprak met: “Seg muir niks, ik sie ’t al, jij bint oek wir te laot di juir.” Hij toonde een stapeltje enveloppen. “Muir dese motte nog wel feur ’t nije juir de gleuf ien, heur.” Hij was ruim op tijd begonnen met het jaarlijkse bedenken. “En toch ging ’t wir mis”, zuchtte hij. De verbouwing had onverwachte vertraging opgelopen en was nog niet klaar.

Het verzenden van de kaarten had hij te lang uitgesteld, waardoor hij zelf als postbode moest fungeren. “Ik heb d’r oek eentje feur jou tusse sitte. Andere juire leek alles frolijker. Duir was nou weinig rede feur um oferal de draok mee te steke. Amper effe anders duun met ‘n gedichje en ’n surprise. De lach is oek al nie mir so faok langs gekomme.”

Omdat we allebei in onze buurt moesten bezorgen, besloten we op gepaste afstand samen te lopen. “As ik erreges ’n kuirt kwiet ken, seg ik da wel.” We bleken meerdere gemeenschappelijke kennissen te hebben. Daar schoven we twee beste wensen naar binnen. Op de drempel van het jaar voelden we beiden, dat het samen-zijn nog meer gemist wordt. “We wille allemaol dat ’t lefe wir ’n bietje ‘ech gesellig saome-lefe’ wurt.”

De afgelopen jaren stonden steeds meer in het teken van ‘IK’. Nu roept iedereen om ‘SAMEN’ te willen zijn. “Folleges mien sien we dan toch blijkbuir minder ‘ik’ en gelukkig nog feul liefer ‘saome’. Falt nie tege hè!” In alles was duidelijk te merken, dat we kennelijk ook actieve groepsdieren zijn. “Fan alles wurt bedacht um ons met moeite fer genoeg uut mekuir te houwe. Nie dan?” Meteen controleerden we tevreden onze veilige afstand.

De laatste enveloppen hadden we bewaard voor elkaar. Thuis las ik zijn mooie wens ‘Wie schrieft, die blieft.’ Voor hem eindigde ik opbouwend met ‘Zet ‘m op!’ Thuis vertelde mijn vrouw mij, dat hun kater pas overleden was.

(Krulletje van Leo van Stijn)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden








Nieuwsoverzicht

Meer berichten