Gelukkig Nieuwjaar


<p>Leo van Stijn.</p>

Leo van Stijn.

(Foto:)

Gelukkig Nieuwjaar

Krulletje van Leo van Stijn

Een grijze lucht zag er even koud uit als die aanvoelde in de late ochtend. Gelukkig waaide het niet, waardoor het ochtendrondje meeviel. De eerste nacht van het nieuwe jaar was redelijk kalm begonnen. De jaarlijkse zware vreugdeknallen waren gemakkelijk te tellen in onze buurt. Ook vuurwerk dat met vaart de hoogte in werd geschoten en dus ‘verboden’ was, bleef nog redelijk binnen de duidelijk grenzen. Gelukkig waren er nog voldoende bescheiden ‘ondeugende’ knal-favorieten, die de stille overgang niet wilden accepteren. Het oude jaar is daardoor niet in stilte verdwenen.

“Da is fraoge um nog meer rotsooi”, hoorde ik een venijnige vrouwenstem achter mij mopperen. Ik was verbaasd dat commentaar te krijgen, omdat ik met mijn voeten juist probeerde restanten van het vuurwerk bij elkaar te vegen. Haar opmerking sloeg echter op de weggehaalde poep-afvalbak. “Ik begriep ’t wel heur. Andere juire werde die opgeblaose. Briefebusse sitte oek al dich. Oferal wuir se die knaldinger ien kenne steke sien die jongelui gek op.” Rondom het poepbakpaaltje lagen tientallen keurig dichtgeknoopte gevulde plastic zakjes. “Siet d’r oek nie lekker uut”, zei ze met een passende gezicht grimas. “Muir ’t leit hier mooi bij mekuir”, zuchtte ze. “Sien hondebaosjes tenminste nog ’n bietje netter. Ik mot d’r nie aon denke, da se die poep ien soen poepbak hadde gedaon. Duir ’n stuk fuurwerk ien….” Ze was niet knap, maar haar theatrale gezicht was zo beeldend, dat ik een lach niet kon inhouden. “Ja, gao jij duir ’n bietje um staon lache! As je siet wat hier bij mekuir leit en da allemaol ien soen bak sat! As die uutmekuir knalt…”

Ik begreep haar emotie, hield mijn hand voor mijn mond om een opkomende lachbui te dempen. Voorzichtig schoof ik nog wat vuurwerkresten richting verzamelde poepzakjes. Ze keek goedkeurend naar mijn voetenwerk. “As je ‘t so bij mekuir feegt, kenne se ‘t gemekkelijker oprume. Mekuir hellepe ien ‘t nije juir ken nooit gin kwaod toch!” Tevreden en kordaat stapte ze weg met “Nog ‘n lekker schoon en fris nieuwjuir!” Aan haar schoenhak sleepte ze een opengescheurd zakje mee.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden