Column: Hoop


Foto:

Column: Hoop

Mensen bekijken is altijd fascinerend. Over de rand van de stuwwal loopt een voetpad, gezien vanuit het park lopen donkere poppetjes op de grens van hemel en aarde.

Door die aandacht had ik de hond niet gemerkt onder een boom vlak achter mij. Een vrouw probeerde tevergeefs het dier mee te trekken. “Sij is fan mien nije friend en hiet Mien, net as ik. Heel apert, hè? Sij mot oek nog lere aon sien lijntje te lope”, bekende ze. “Muir hij geleuft ien stefig aonpakke. Dus di moste wij, jonge meide, best kunne folleges hum. Ik heb gin ferstand fan honde en ik heb d’r oek nooit eentje wille hebbe.”

Onhandig probeerde ze het dier onder de boom vandaan te trekken. De viervoeter was duidelijk sterker dan zij. Eén hand was nodig voor de riem, met de andere probeerde ze de onderste boomtakken uit haar gezicht te houden. Toen de hond vlak voor mij langs kwam, probeerde ik de riem te pakken. “Pak muir fast!”, klonk het hoopvol. Het dier luisterde goed, want met geopende bek draaide het naar mij toe. “Je kunt huir gerust aoie, see mien friend. Als jij niks duut, duut sij oek niks.” Dat geruststellende advies hielp mij weinig, maar even stilstaan bleek toch te helpen. Voorzichtig maakte ze de lijn korter door zelf tweemaal onder de boom terug te kruipen. Zonder te vallen maakte ze de rondjes onder de lage zijtakken af.

Ik probeerde mijn lach in te houden, maar een eind verderop in het park bleek iemand dat niet te kunnen. Het hoorbare vermaak over haar struikel-act drong tot ons door. Met “Ik wou nog roepe: MIEN, HIER!”, naderde het hondenbaasje. Samen hielpen we de twee onder de boom uit. Hij maakte de riem los. Na wat vriendelijke woorden verdwenen ze lachend. De hond huppelde opgelucht mee. Onder de boom was het afgevallen blad omgewoeld. Daardoor viel een glimmend voorwerpje op: een zilverkleurig hartje met een afgebroken oogje. Ik veegde het schoon en nam het mee naar huis. Hopelijk komt het goed voor alle poppetjes op de scheidslijn tussen angst en veiligheid als we blijven geloven in een verrassende hoop liefde.

(Krulletje van Leo van Stijn)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden