Foto:
Krulletje van Leo van Stijn

Effe ruke

Een vriendelijk voorjaarszonnetje maakte een bezoek aan de maandagmarkt aangenamer, maar een degelijke jas bleek nog nodig voor plezierige kooprust. Bij de vaste planten- en bloemenverkoper zocht ik naar bloeiende kleurrijke plantjes. Ik had de tijd om even te wachten tot hij een klant geholpen had. In de wachttijd ving ik al veel bruikbare adviezen op, waardoor ik enkele bloemrijke exemplaren bij elkaar kon zetten in een doos.

“Ken u effe ruke, meneer?”, klonk een beleefd bescheiden vrouwenstem vlak achter mij. “Nim mien nie kwaoluk, muir U heb mien hier faoker gehollepe.” Ik keek in een gezicht met vriendelijke ogen achter een te moderne bril. Haar mededeling riep geen bruikbare herkenning op van het gebruinde gezicht. Ook haar kouwelijk ruim aangeboden decolleté met een fijne craquelé van jarenlang genoten Spaanse zon hielpen mij niet.

“Surrie, ik mot oek nie ien ene fan alles d’r uutflappe. Muir ik ruuk nog altied nie so best”, probeerde ze met meer overtuiging en wijzend op haar neus. “Fan de butekant niks mis mee, muir fan binne…” Ze trok enkele spectaculaire grimassen, die sporen van plastische ingrepen zichtbaar maakten. “Afgelope juir ien Spanje laote duun. Deur ’n hele knappe dokter.” Mogelijk kende ik haar daardoor niet terug.

Ze toonde mij een bloempotje met een nog gesloten hyacint. “Feur ’n friendin, die is gek op bluumkes die ruke. Feurigjuir hebbe wij hier saome staon proefruke aon alles wuir muir ’n bluumke aon sat.” Ze had er nog plezier van. “Sie ik jou hier, dacht geliek: We ruke hier nog ’n rundje saome.” We waren gelukkig erg vroeg voor veel kleurige en geurige planten. “Je mot mien wel hellepe. Ik bin oek nog ’s snotferkouwe! Muir ech nerreges op ’n tochtig huukske gestaon.” We probeerden wat plantjes, maar geen enkel gaf al enige geursporen. “Ik ruuk niks. Kumt fast oek deur de emosie hier met jou.”

We besloten de sessie te stoppen. “Follegende week nije kanse um mien neus d’r ien te steke. Wie wit, want ik ruuktoch best wat.” Ze kwam dichterbij mij. “Hè jij aoftersjeef op? Niet? Ik ruuk toch sufer kattepies.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden