Foto:
Krulletje van Leo van Stijn Krulletjes

Oorlogslawaai!

“Roll out the barrels; want de containers zijn vol!”, hoorde ik zingen, toen ik die buitenzette. De zanger was een bijzondere buurtgenoot, die bijna elke dag in zijn eentje een ‘rondje’ van ruim 20 kilometer loopt door en rond Nijmegen. Gekleed als tropenmilitair met hoed en bepakking (eten en drinken voor onderweg) marcheert hij zingend zijn dagelijkse solo-kilometers. Steeds vriendelijk groetend met het korte officiersstafje in zijn hand, zonder tempo vertraging voor dom gepraat.

Laatst wilde ik wegrijden met de fiets, toen hij zingend naderde met militaire blik op de verte voor hem. Nieuwsgierig naar zijn ijzersterke motivatie wachtte ik hem op. Wij groetten elkaar zoals altijd, maar het was zo stil in de straat, dat hij hoorde hoe ik meezong. Reden voor hem om even naar mij toe te komen. Zijn gezonde vrolijkheid en vastberadenheid voelde oprecht. “Lekker singe, da past oek wel bij jou, da wit ik. Saome wur je sterker!”, lachte hij.

Nu hij zijn strakke looptempo onderbrak, waagde ik te vragen, wat ik al zo lang van hem wilde weten. “U loopt elke dag een hele afstand in uw eentje. In militair tenue en met militaire discipline. Waarom loopt u zo en altijd op precies dezelfde tijd? Mag ik dat vragen?” Hij reageerde positief. “Duir krieg je ruggegraot fan. Altied handig en ’t maokt je sterk. Feural nodig ien dese tied as je ofereind wil bliefe! Duidelijk sien feur mekuir en feural feur je eige!”, doceerde hij. “Een bietje discipline ken gin kwaod. Ons houwe aon de regels sien we kwiet geraokt. Duir wurde we nie beter fan ien corona-tied.” Voor hem was discipline geen probleem; zelfs zijn dagelijkse start- en finishtijd kenden militaire precisie.

“Hoe laot is het nou?” Hij wilde dat ik op mijn horloge keek. “Zeven minuten over tien,” zag ik. “As oud-militair hou ik fan lope. Um tien uur haolt mien frouw de stofsuger uut de besumkast en begint ALLE daoge aon ’n onfeurstelbuire suugaktie deur ‘t HELE huus. Ik kon wel tege oorlogslawaoi….!” Sommige gevechten kun je niet winnen, wist hij. Met ‘It’s a long way to Tipperary’ marcheerde hij weer verder.

www.facebook.com/leo.vanstijn.1

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden