<p>De Spoorkuil. Fijn voor hondenbezitters maar voor anderen een doorn in het oog.</p>

De Spoorkuil. Fijn voor hondenbezitters maar voor anderen een doorn in het oog.

(Foto: Arthur Schekermans)

Gezocht: Nijmeegse ‘verbeterplekken’

Nijmegen - ‘Nijmegen op weg naar een nog mooiere stad?!’ Onder dat motto wordt ‘iedereen die iets met Nijmegen heeft’ opgeroepen plekken in de stad voor te dragen die verbeterd zouden kunnen worden. “Het gaat daarbij om plekken die verwaarloosd zijn, die er mistroostig bijliggen, die slecht onderhouden zijn, die een steen des aanstoots zijn voor buurtbewoners en waarvan men zich afvraagt waarom ‘daar nog altijd niets aan is gedaan’. Nu is de mogelijkheid om uw geluid te laten horen”, aldus de initiatiefnemers.

Stuur een korte beschrijving (maximaal 350 woorden) van de verbeterplek, de straatnaam/locatie en de reden(en) waarom die plek naar uw mening verbeterd moet worden. Geef ook uw ideeën door over hoe die plek volgens u aangepakt dient te worden. Een foto van de desbetreffende plek (minstens 1,5 Mb) wordt op prijs gesteld. Stuur uw bijdrage uiterlijk vóór 15 juni 2021 naar n.nelissen@xs4all.nl

Het is de bedoeling om alle inzendingen te bundelen in een boek onder de titel: ‘Nijmegen op weg naar een nog mooiere stad?!’ Door het insturen van uw inzending geeft u het redactieteam toestemming om uw bijdrage (inclusief foto, schets, tekening) kosteloos en vrij van rechten op te nemen in de eerder genoemde uitgave. Voor de stand van zaken wat betreft de inzendingen (inzender en verbeterplek): https://nmgnopwegnaareennogmooierestad.blogspot.com/ 

Voorbeeld

Om een idee te geven van de bedoeling en opzet van de inzending hierbij een voorbeeld van de verbeterplek ‘Spoorkuil’. Een bijdrage van Nico Nelissen, ere-voorzitter van het Architectuurcentrum Nijmegen (ACN).

Lange tijd kon je de Spoorkuil in Nijmegen alleen bekijken als je er met de trein langs kwam op weg naar of van het station Nijmegen. Een aantal jaren geleden is er een busbaan aangelegd voor een snelle verbinding tussen het centraal station van Nijmegen en de campus van de Radboud Universiteit en de Hogeschool Arnhem- Nijmegen (HAN). Om ook voor fietsers een snelle verbinding vanaf het centraal station met deze campus, als ook de zuidelijke buurten van Nijmegen mogelijk te maken, werd er een vrijliggend fietspad aangelegd. Nu kun je ook als buspassagier of als fietser ‘genieten’ van de Spoorkuil. Ben je een hondenliefhebber en je wilt de hond uitlaten op het grote veld naast de busbaan en het fietspad, of wil je in een kooi voetballen, dan is deze plek buitengewoon geschikt. Maar als je van schoonheid houdt, dan is deze plek naar mijn mening een ‘horreur’. Immers wat zien we? Een slecht onderhouden grasveld, een trafohuisje dat volgespoten is met graffiti, een voormalige seinpost die er troosteloos bij ligt. Jammer, want het gebouw van de seinpost verdient beter. Dit seinhuis dateert van 1960 en is een ontwerp dat ook in steden als Dordrecht, Woerden en Gouda werd gerealiseerd. Martijn van Vulpen zegt er op zijn website het volgende over: ‘Het rechthoekige gebouw kent een ondergrondse en een bovengrondse bouwlaag. Op de gesloten onderbouw staat een achthoekige, paddenstoelvormige opbouw met tentdak met groot overstek zodat die tevens als luifel fungeert.’ Het functionele gebouw is strak en sober. Het is opgetrokken uit gewapend beton en baksteen. Het is nu dichtgetimmerd en van graffiti voorzien. Bepaald geen reclame voor ‘mooi Nijmegen’. De Spoorkuil heeft mijns inziens geweldige potenties. Dat vraagt om het ‘herdenken’ van de plek.

Er is een vrij scherp talud en een tamelijk groot hoogteverschil met de bebouwing aan de noordzijde van de kuil. Los van de eigendomssituatie, komt de vraag op of deze plek ‘geherwaardeerd’ kan worden. Ik denk daarbij aan een bouwkundige invulling die juist het scherpe talud benut. Wat te denken van studentenhuisvesting tegen de steile wand, waarbij de wooneenheden deels in de ‘heuvel’ zijn geplaatst en de studentenkamer uitziet (net als het seinhuis) op het goederenemplacement, de spoorlijnen, de busbaan en de fietsroute? In de architectuur van deze huisvesting zou het thema van de ‘paddenstoel-constructie’ van het seinhuis als motto kunnen worden genomen. Het seinhuis zelf moet worden gerestaureerd. Dat verdient het omdat het een prachtig voorbeeld is van spoorwegarchitectuur en van het functionele bouwen uit de naoorlogse periode. Om een indruk te krijgen van hoe mooi het gebouw na restauratie kan zijn, moet men kijken naar het voormalige benzinestation ‘Auto Palace’ aan de Muldersweg (restauratie Koos van Lith). Op deze manier kunnen nieuwe kwaliteiten aan de Spoorkuil worden toegekend, waardoor dit weinig oogstrelende deel van Nijmegen een ware ‘eyecatcher’ kan worden.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden