Wegwijs in de Nederlandse taal

Taalmaatje Enny Keijsers

Auteur: Annet Kooijmans

“Ik leer op het ROC voor B1.” Aan het woord is Paul Rukundo uit Oeganda. Zijn taalmaatje Enny Keijsers kijkt, luistert en merkt op dat dat een heel goede zin is. Ze praten over de taallessen van Paul. Paul spreekt en verstaat Nederlands, maar heeft af en toe moeite met de zinsvolgorde en de uitspraak, waardoor het soms lastig is om hem te verstaan. Twee uur per week brengt hij door met Enny en krijgt dankzij haar het Nederlands steeds beter onder de knie.

Nijmegen - Enny (67), gepensioneerd consultant/coach, werkt inmiddels 2 jaar met Paul. Ze ontmoeten elkaar wekelijks in de bibliotheek, waar ze een vast plekje hebben en waar Paul boeken onder handbereik heeft en ook het taalcafé heeft leren kennen. Samen vonden ze boeken voor volwassenen die herschreven zijn op diverse niveaus. Zo kan iemand als Paul, die op A2 niveau leest, een Nederlandse roman lezen en dat is dan weer een mooi gespreksonderwerp tijdens hun ontmoeting.

Enny: “Paul leert Nederlands op het ROC, maar verder heeft hij weinig mensen die Nederlands met hem spreken. Op zijn werk en ook in zijn omgeving schakelen mensen al snel over op Engels. Ze denken dat dat prettig voor hem is, maar dat is niet goed om de taal te leren. Mijn advies aan iedereen is, neem de tijd om Nederlands te spreken.”

Paul (31) is een leergierige man. Opgewekt kijkt hij naar Enny wanneer ze hem iets uitlegt. Ze legt niet zozeer de grammatica uit, dat kan op school, maar ze praten over zaken die Paul dagelijks bezighouden. Soms oefenen ze een telefoongesprek of sollicitatiegesprek. Een andere keer lezen ze een brief die hij ontvangen heeft en waar hij onzeker over is of hij die wel goed heeft begrepen.

Respect

Enny: “Het is lastig hoor, voor iemand uit een andere cultuur, om het hier allemaal te begrijpen. Eerlijk gezegd vind ik bepaalde ambtelijke brieven die Paul ontvangt ook lastig om te begrijpen. Paul zegt veel te leren maar ik leer ook. Je gaat met heel andere ogen naar onze samenleving kijken. Ik heb ontzettend veel respect gekregen voor al die mensen die in een vreemd land hun weg moeten vinden, dat vereist veel doorzettingsvermogen.”

Paul is een ras-optimist met een blij gemoed maar het is soms ook wel anders. Paul: “Soms ben ik verdrietig. Als ik slecht nieuws heb gekregen, of wanneer er maar weinig werk voor mij is. Dan kan ik met Enny praten. We kennen elkaar nu twee jaar en ik kan haar vertrouwen.” Hij lacht en kijkt met twinkelende ogen naar zijn taalmaatje.

Enny is door toeval een taalmaatje geworden, maar je kunt ook taalmaatje worden door je aan te melden bij de gemeente waarin je woont. Even googelen op taalmaatje + Nijmegen en je vindt je weg. Ook wanneer je een taalmaat zoekt, is dit de geëigende weg. Een taalmaatje helpt iemand mee te doen in onze samenleving en biedt taalondersteuning op vraag van de deelnemer. Of, zoals Paul het zegt: “Nu kan ik beter leren de Nederlandse taal.”