Onderdak

Onderdak is een eerste levensbehoefte, een mensenrecht zelfs. De werkelijkheid is weerbarstiger: er is op dit moment niet voor iedereen passende woonruimte. Niet voor ‘gewone’ woningzoekenden, en zeker niet voor mensen die hier hulp bij nodig hebben, zoals daklozen, mensen met psychiatrische of verslavingsproblemen, vluchtelingen. De gemeente werkt aan oplossingen voor iedereen, maar we kunnen niet iedereen tegelijkertijd helpen. Voor sommige groepen is de urgentie groot.

Bij maatschappelijke vraagstukken, waarbij schaarste, geld en conflicterende belangen een rol spelen, zijn reacties van burgers welkom, maar maakt de overheid de keuzes. Simpelweg omdat we daar als individuen onderling nooit uitkomen. Iedereen heeft wél invloed. Bij verkiezingen stemt u op politieke partijen, die wetten, regels en beleid maken volgens uw principes. Als volksvertegenwoordiger, bijvoorbeeld in de gemeenteraad of in de Tweede Kamer, maken zij de keuzes namens ons. U heeft als burger vervolgens niet op ieder besluit inspraak. Zo kiest de gemeente welke vorm van opvang in welke buurt terecht komt. Deze week besloot ons college om voor 10 jaar een asielzoekerscentrum mogelijk te maken in een voormalig woonzorgcentrum aan de Heyendaalseweg.

Het kan voor omwonenden oneerlijk voelen dat zij niet bij locatiekeuzes betrokken worden. Maar zeg zelf: wie biedt aan dat hij een azc in zijn buurt wil, een daklozenopvang in de straat? Tegelijkertijd moeten deze mensen zorg en onderdak krijgen. Die opdracht krijgt een gemeente van de Rijksoverheid. En andere Nijmegenaren willen dat overlast van verslaafden en verwarde personen in hun buurt ophoudt. U mag van ons verwachten dat wij deze ingewikkelde keuzes verstandig maken, op basis van feiten en omstandigheden. En dat we altijd met omwonenden bespreken hoe opvang zo veilig en acceptabel mogelijk verloopt.

Ik begrijp dat het lastig kan zijn om te horen dat mensen die ‘anders zijn’ in de buurt komen wonen. Omwonenden kijken vanuit persoonlijk belang, voelen misschien bezorgdheid, angst, of zien de wijk niet graag veranderen. Toch moeten we als samenleving de lasten verdelen. En als het uw kind of vriend was, die ziek of op de vlucht is, of in de problemen geraakt, dan wilde u ook dat zij ergens terecht konden.

Helaas bleek deze week dat extra Skaeve Huse, zorgwoningen voor langdurig daklozen, in Noord niet door kunnen gaan. Het mag juridisch wel, maar vanwege vertraging door bezwaarprocedures vanuit de buurt is de looptijd te kort geworden en de kosten te hoog. Dat betekent dat vijf mensen die niet goed functioneren in de samenleving en voor overlast zorgen, met alle gevolgen van dien op straat blijven leven. Triest. Daarom vraag ik u, als u te horen krijgt dat opvang in uw buurt nodig is: kijk met ons naar de feiten, als de eerste schrik voorbij is. Feit is bijvoorbeeld dat er in Oost al 30 jaar een azc is zonder noemenswaardige overlast. Feit is ook dat de Skaeve Huse in Dukenburg prima functioneren. En het belangrijkste feit is dat ieder mens in Nijmegen recht heeft op een dak boven het hoofd.