Naklank 2: ‘Verheugen op een concert’

Bij ieder concert uit de abonnementserie van Kamermuziek Nijmegen (NSvK) laat de organiserende stichting een bezoeker zijn of haar ervaringen opschrijven. Zo kunnen we allemaal genieten van een persoonlijk perspectief op deze unieke concerten.

Na het concert van 16 april werd de ‘naklank’ geschreven door de trouwe concertbezoeker Henk van Mulukom. Het volgende NSvK-concert vindt plaats op woensdag 6 mei. Meer informatie daarover is op www.kamermuzieknijmegen.nl te lezen.

‘Verheugen op een concert’

Vindt u het ook zo fijn om naar een concert te gaan? De dagen voorafgaand aan een NSvK-concert herinneren mijn vrouw en ik elkaar er steeds aan: we gaan weer naar de De Vereeniging! De avond ervoor lezen we ons nog even in, wat mogelijk is dankzij de vooraf toegezonden concertinformatie. Een enkele keer luisteren wij ook naar voor ons onbekende stukken, die te vinden zijn in de nieuwsbrief van Kamermuziek Nijmegen.

Op de concertdag zelf verheugen we ons ‘s morgens al op een mooie avond met klassieke muziek. Voor ons nog steeds een ‘avondje uit’ waarvoor wij onszelf nog steeds, mede uit respect voor organisatoren en musici, goed kleden. Tijdens het avondmaal nog even in het programma neuzen en dan op weg.

We zoeken in De Vereeniging een plaatsje in het amfitheater, kijken naar het volstromen van de zaal, luisteren naar het geroezemoes. En we verbazen ons steeds weer over de vele personen die tot het binnenkomen van de musici nog met hun hel verlichte schermpjes bezig zijn. 

Pianist Alexandre Tharaud en cellist Jean-Guihen Queyras komen op en een warm applaus verwelkomt hen. Het laatste geluid in de zaal verstomt en hun eerste tonen klinken. Mijn eerste indruk is: routineus. Maar allengs ebt dat gevoel weg en laat ik me meeslepen door het elkaar perfect aanvoelen en de spontaniteit van de musici. Vooral de enerverende bewegingen van de strijkstok en het buigen of tokkelen van de snaren van de cello brengt een glimlach op mijn gezicht, wat betekent dat mijn gevoel geraakt wordt.

Met een aantal onderdelen van de avond had ik wel wat moeite, maar binnen een goede programmering moet er voor elk wat wils zijn. Juist omdat ik een aantal werken niet of onvoldoende ken, luister ik extra geconcentreerd en laat me meenemen door de geweldig op elkaar ingespeelde musici. Dat zij zo prachtig samenspelen is niet verwonderlijk aangezien zij met dit concert hun dertigjarig jubileum vieren.

De finale met de bekende Hongaarse dansen van Brahms is overweldigend. Tharaud en Queyras worden beloond met een overdonderend applaus en ontkomen niet aan een fraaie toegift. (> Après une rêve van Gabriel Fauré, red.)

Wederom een heerlijke avond!

Henk van Mulukom