Logo brugnijmegen.nl

'Ode aan de Lindenberg'

Ingezonden

Ode aan de Lindenberg

Het hek was gesloten, maar iets aan dit gebouw fascineerde me. Het was augustus 2010; mijn eerste week als Nijmeegse student. Tijdens een stadswandeling was ik op de Ridderstraat terecht gekomen. Door het hek keek ik een binnenplaats op en ik zag woorden op de muren staan: "Als een vogel precies kon zeggen wat hij zingt, waarom hij zingt, en wat het in hem is, dat zingt… zou hij niet meer zingen…"

Het zou ruim twee jaar duren voor ik voor het eerst de schuifdeuren van dit Huis voor de Kunsten door liep. Inmiddels wist ik ongeveer wat dit voor gebouw was; het centrum voor de kunsten van Nijmegen. En ik ging stage lopen op de marketing- en communicatieafdeling.


Na dat half jaar stage bleef ik nog een half jaar doorwerken, als vrijwilliger. Tijdens dit jaar ben ik verliefd geworden op deze organisatie. Wanneer je het pand betreedt, hoor je boven je hoofd een bandje repeteren. Links zingt een koor. Rechts wordt gedrumd. Binnen in het hart worden theatervoorstellingen voorbereid, danspassen ingestudeerd, landschappen geschilderd, beelden gekleid, talenten ontdekt. Ja, het gebouw is architectonisch gezien een betonnen bunker en vanbinnen een onbegrijpelijk doolhof. Maar een magisch doolhof, vol muziek, kunst, plezier.

De beste vakmensen (dansers, theatermakers, beeldend kunstenaars, schrijvers, muzikanten) staan gewoon bij de Lindenberg 'voor de klas' om alle soorten talent boven te halen. Of je nu lekker wilt fröbelen in je vrije tijd, al je frustraties kwijt kunt in moderne dans of een echte kunstvakopleiding wilt gaan doen; het kan écht allemaal. Je wordt begeleid door mensen die zelf het vak echt kennen en – als ze geen lesgeven – gewoon op tour gaan of hun werk exposeren. Ik volg zelf inmiddels verschillende cursussen, omdat ik er nooit genoeg van krijg om mezelf creatief uit te dagen.

En hoe kan het ook anders, dat er zo veel veelzijdig talent ontwaakt op deze plek? Met drie theaterzalen, van intiem tot spectaculair en een theaterprogramma waar je 'u' tegen zegt, ademt deze betonnen kolos niet alleen overdag, maar ook 's avonds CULTUUR. De grootste cabaretiers, muzikanten en andere artiesten komen naar de Lindenberg voor een try-out in een kleine setting of een spetterende show in de grote zaal. Lokaal talent wordt afgewisseld met de grote namen van ons land. Zo stond ik zelf meerdere keren op de planken met mijn geliefde Nijmeegse popkoor en met mijn bandje, terwijl ook artiesten als Eric van Muiswinkel, Claudia de Breij en Dolf Janssen dit podium betreden.


Ik ben niet meer weg te sláán bij de Lindenberg. Als één van de vrijwilligers beman ik de garderobe of controleer ik de theaterkaartjes als zaalwacht. En nu schrijf ik deze ode, gewoon omdat ik wil uitdrukken hoe dankbaar ik ben voor deze bijzondere plek die mij zo veel heeft gegeven en nog steeds geeft. Voor mij is De Lindenberg het kloppende hart van Nijmegen. Een plek waar iedereen welkom is, van jong tot oud, van gehandicapt tot topfit, van beginnend geitenwollensokkenbreier tot ervaren rockster.

Linda Schlief
Ex-stagiair, vrijwilliger, cursist en liefhebber van de Lindenberg

Reageer als eerste
Meer berichten