Foto:
Krulletjes

Vuur

"Wa luustert ie goed", zei een zachte vrouwenstem. "Je opa ken mooi fertelle ofer die schommel." Wij hadden haar niet opgemerkt op deze nog stille zondagmorgen in het stadscentrum. "Hier stond opa's kleuterschool, maar op de dag van het vergissingsbombardement was hij toevallig thuis." Mijn achtjarige kleinzoon heeft interesse in geschiedenis.
"Da's binnekurt 75 juir geleje. Ik bin fan laoter." Ze keek naar het kind. "Wa suuk je duir?", vroeg ze vriendelijk. "Kastanjes", zei hij ernstig. "Deze boom stond op opa's speelplaats", doceerde hij. "Ik neem er altijd eentje mee." Ze gaf hem een compliment.
"Hè jij die plaotjes gesien, die op de stoepe sien geplekt? Die ronde fan koper. Met naome d'r op fan de slachtoffers fan da bombardement?" Hij kende ze. "Daar liepen opa en ik nou langs en nu zijn we hier", deelde hij zelfbewust mee. Trots keek hij haar aan. "Ik lees ook alle namen voor die daar op staan. Die mensen zijn toen allemaal dood gegaan toen. Mijn opa gelukkig net niet!" Er volgde een geladen pauze.

"D'r ligge d'r heel feul, hè." Hij knikte. "Maar weet u, dat je kunt zien hoe je die route moet lopen?" Hij wachtte niet op haar antwoord. "Dat kun je zien aan de vlammetjes op die plaatjes. Want die wijzen welke kant je verder moet, als u dat niet meer weet." Ze bedankte voor zijn hulp. "Weet u welk plaatje ik de ergste vind?" Zwijgend schudde ze haar wijze krullen. "Daarop stond: Jongen, 15 jaar, naam onbekend." Hij keek haar bezorgd aan. "Erg, hè." Ze vond het knap wat hij van de oorlog wist. "Nu gaan wij een kaarsje aansteken bij de schommel, hè opa? Voor alle kinderen uit jouw klas van toen." Hij haalde het waxinelichtje dat we meegenomen hadden uit zijn jaszak en zette het bij de schommel in het grind. Toen ontdekte hij dat we de lucifers vergeten waren. "Ik bin wel furig muir duir hè je hier niks aon", lachte ze. Wel tien mensen heeft hij een vuurtje gevraagd. "Ik ga niet roken", zei hij teruglopend met het kaarsje. De anti-rook-campagne slaat aan.

Shopbox

 

Meeste reacties