Foto:
Krulletjes

Ienlefere

Afgelopen weekend trof ik bij Albert Hein de jaarlijkse vrijwilligers van de voedselbank aan. In de winkel sprak een keurige oudere man mij aan. "Jij gift fast oek wa!", stelde hij met een dwingende glimlach vast. Ik was verrast door zijn Nimweegs. "Jij schrieft toch die stukskes? Maok d'r muir 's 'n mooi ferhaoltje fan. Feur di goeje doel. Feul minse hebbe 't minder as jij en ik."
Voor dit goede doel kon je één of meer verantwoorde producten kopen die door de voedselbank later uitgedeeld zouden worden. "Da kumt allemaol goed terech. Wit ik uut erfeuring fan andere juire. Wa extraos ien december, da is feur 'n hoop minse nog altied nie weggelegd."

In de winkel stonden andere vrijwilligers van de voedselbank bij een grote verzameling basisproducten. "Allemaol eteswuir feur alle daoge. Niks ruirs leit d'r bij. Kiek muir", wees de man die ik hier weer ontmoette. "Di pak je hier mee en rekent da af bij de kassa. Duir git 't ien deuse. Die gaon nuir de opslagplek."
Hij had vroeger zelf ook voedselpakketten gekregen. "We saote diep ien de put. De frouw en ik sonder werk. Ken je fersekere dat da 'n elend is." Gelukkig ging het nu veel beter. "Hellepe met eteswuire is beter dan geld gefe."

Een tijdje geleden wilde ik een familie tegen sinterklaastijd een beetje verrassen. In een juten zakje verstopte ik een envelopje met geld tussen een hoeveelheid chocolademunten en liet dat bezorgen. Twee weken later ontdekte ik, dat het envelopje met geld nog op mijn bureau lag. De Kerstman heeft mijn fout hersteld.
"Wa uirdig!", vertelden ze me later. "Fan Sinterklaos de sukelaoi en fan de Kerstman de cente. Twee keer prijs!"
Voor de voedselbank kocht ik drie 'aanbevolen' producten. Toen ik de boodschappen in de auto legde, merkte ik dat ik de extra aankopen voor het goede doel niet had ingeleverd bij het inzamelpunt in de winkel. Een stukje teruglopen was mijn gezonde extra bijdrage. Daar hoorde ik enthousiast: "Gao je feur de tweede keer? Da mag wel ien de krant."

Shopbox

 

Meeste reacties