'Waar ik ook kom als Annie, mijn streven is altijd om een lach op de gezichten te toveren."
'Waar ik ook kom als Annie, mijn streven is altijd om een lach op de gezichten te toveren." (Foto: )

Nijmeegse Annie 20 jaar: 'Passie pensioneert nooit!'

Nijmegen - Wat twintig jaar geleden in eerste instantie ontstond als een eenmalig typetje, is in de loop der jaren uitgegroeid tot een waar begrip: Nijmeegse Annie. Met haar onvervalste Nimweegse accent, passie, enthousiasme en hartelijkheid brengt Annie al twee decennia lang vrolijkheid, liefde en energie overal waar ze komt."

De eerste keer dat ze in de huid van Nijmeegse Annie kroop, herinnert Claudia van Kesteren zich nog maar al te goed. "Een vriend van mij werkte bij de GGZ en zij zochten nog een typetje voor op de afterparty van hun personeelsfeest", vertelt Claudia. "Het typetje moest Annie heten en in een friettent werken, de rest mocht ik helemaal zelf invullen." Claudia toog naar Frietje Vuurens, leende daar een frietschort met de vetspatten er nog op, zette een grijze pruik op haar hoofd, trok steunkousen aan en Annie was geboren.

"In eerste instantie was het dus een eenmalig optreden, maar het voelde zo goed en de reacties waren zó enthousiast... meteen die eerste keer kreeg ik al een opdracht om ook ergens anders 'op te komen draven' als Annie." En zo ging het balletje rollen. Of liever gezegd het bolletje wol, zoals Claudia het zelf omschrijft. "Ik kijk niet te ver vooruit, maar zie wel wat er op mij en Annie afkomt. Net als een bolletje wol. Als je dat uitrolt, heb je ook geen idee waar het allemaal heen rolt, maar door het draadje te volgen, komt er heel wat bijzonders op je pad."

En in twintig jaar is er al heel wat bijzonders voorbijgekomen. "Maar eigenlijk is de kracht van Annie dat ze in alles wel iets bijzonders ziet. Want waar ik ook kom als Annie, mijn streven is altijd om een lach op de gezichten te toveren. Soms ook weleens gepaard met een traan, want ik vind het belangrijk om ook ruimte te bieden aan verdriet. Dat mag er namelijk zijn en ik vind het mooi om daar als Annie ook ruimte voor te bieden doordat ik de dingen benoem zoals ze zijn en niet anders."
Deze karaktereigenschap heeft Annie al vanaf het allereerste moment, net als hartelijkheid en 'possibilisme'. Uiterlijk heeft ze de afgelopen twintig jaar wel de nodige veranderingen ondergaan. Waar mensen normaal ouder worden, is Annie juist jonger geworden. "Die grijze pruik, steunkousen en het frietschort waren toch wat te ouwelijk voor mij", lacht Claudia. "Helemaal toen ik begon, toen was ik 33." Daarvoor in de plaats kwam haar eigen haar en heel veel roze; de kleur van de onvoorwaardelijke liefde. "Zo kennen de mensen tegenwoordig Nijmeegse Annie en zo kunnen ze me ook blijven herkennen. Van stoppen is geen sprake. Ik doe dit met zó veel passie en passie pensioneert wat mij betreft nooit!"

 

Jubileumfeest

Twintig jaar, een mooi jubileum dat je natuurlijk niet zomaar voorbij laat gaan. Helemaal niet als je Nijmeegse Annie bent en wel van een feestje houdt. Onlangs vierde zij dit bijzondere jubileum dan ook uitgebreid bij café Goossens. "Echt een ontzettend leuk feestje", vertelt Claudia als ze terugblikt. "Van de burgemeester heb ik zelfs nog een heel speciaal cadeau gekregen als ambassadrice van Nijmegen: een roze geschilderd Marikenbeeldje als bedankje voor mijn humor, scherpte en warmte voor de stad."

Van stoppen is er voor Annie dus nog lang geen sprake. Je zult haar en haar roze snorfiets, 'Sjonny, mijn trouwe snorpony', dan ook nog regelmatig tegenkomen. "Niet alleen in mijn rol als Annie trouwens, ook gewoon als Claudia. Ook in die hoedanigheid probeer ik er als spreker of gastvrouw voor te zorgen dat de mensen gezien, gehoord, geraakt, gevonden en geïnspireerd worden."

nijmeegseannie.nl

(Tekst Maaike van Helmond)