Een foto van het 1e elftal uit 1968.
Een foto van het 1e elftal uit 1968.

SV Hatert 90 jaar

Nijmegen - Omnivereniging SV Hatert bestaat zaterdag 25 mei 90 jaar. "De club verkeert momenteel in zwaar weer: het aantal leden is de laatste jaren flink teruggelopen, er zijn te weinig vrijwilligers en onlangs werd het eerste elftal, dat in de derde klas uitkwam, teruggetrokken uit de competitie omdat de spelers na een aantal grote nederlagen niet verder wilden. Maar we werken er hard aan om met de club weer uit het dal te komen", aldus secretaris Frits Albers namens het bestuur. "Na ettelijke bestuurswisselingen is SV Hatert momenteel met vereende krachten bezig uit het dal te komen. De veerkracht van de vereniging is altijd enorm gebleken. SV Hatert wil een club zijn waar kinderen, ouders, senioren en vrijwilligers zich thuis voelen. Met het huidige bestuur aan het roer en met ondersteuning van een groep enthousiaste en kundige vrijwilligers moet het kunnen lukken de vereniging te reanimeren."

Ondank de genoemde problemen laat SV Hatert het jubileum niet ongemerkt voorbij gaan. Het jubileumprogramma vermeldt onder meer een receptie in het clubhuis aan de Vossendijk in Nijmegen op vrijdag 24 mei van 18.30 tot 21.00 uur met aansluitend feest. Zaterdag 25 mei is er van 19.00 tot 01.00 uur een reünie voor inwoners van het oude dorp Hatert (alleen toegang indien geboren in Hatert vóór 1958). Verder staan op het programma onder meer een spellendag, voetbalclinic, senioren mixtoernooi maar ook een tennis- en darttoernooi.

Meer info op www.svhatert.nl

Geschiedenis

De voetbalvereniging, aanvankelijk getooid met de nogal merkwaardige naam Tubantia, werd opgericht op 25 mei 1929 door een groep Hatertse jongeren die lid waren van de toenmalige toneelvereniging. Jan Metselaars, regisseur bij de toneelclub, werd voorzitter en men ging spelen aan de Grootstalselaan met drie seniorenelftallen. In 1934 fuseerde Tubantia met de jeugdvoetbalclub van het patronaat in Hatert. De fusieclub ging verder onder de naam R.K.S.V. Hatert.

In de eerste decennia 'pendelde' het eerste elftal voornamelijk heen en weer tussen de derde en vierde klas KNVB. In de jaren zestig en zeventig onderging de club een ware metamorfose. Het dorp Hatert werd een flinke stadswijk en de voetbalclub groeide mee. Onder voorzitters Van der Zand en Bogaards en met Toon Akkers als jeugdvoorzitter nam de vereniging enorm in omvang toe. In 1964 ging men spelen op Sportpark Grootstal, waar de leden hun eigen clubhuis bouwden. In 1968 werd de naam R.K.S.V. Hatert gewijzigd in SV Hatert. In die jaren had Hatert nog een dames- korfbalafdeling.

Het eerste team werd in 1970 en 1971 landskampioen. In de jaren zeventig groeide de vereniging uit tot de grootste amateurclub van Nijmegen. SV Hatert telde in 1979 zo'n 750 voetballende leden verdeeld over 37 jeugd-, 10 senioren- en 2 veteranenteams. Het 50-jarig bestaan werd een enorm gebeuren, een compleet wijkfeest met duizenden bezoekers. De club floreerde als nooit tevoren. Toen in 1980 het A1-team naar de geselecteerde jeugd promoveerde waren 600 toeschouwers daar getuigen van. In 1983 werd A1 zelfs kampioen van de geselecteerde jeugd. Voor de jeugd was er veel te doen. Actieve jeugdcommissies en een leger aan leiders en leidsters zorgden voor veel voetbalplezier en voor talloze activiteiten zoals de jaarlijkse voetbalkampen.

De grote hoeveelheid jeugdig talent had ook z'n invloed op de prestaties van het eerste elftal. Nadat Hatert in 1983 met trainer Geurt Martens via een beslissingswedstrijd op De Dennen tegen Union weer eens derdeklasser was geworden, duurde het toch nog tot 1988 alvorens voor het eerst in haar historie met trainer Gerrie Gerrits de tweede klas werd bereikt. Een jaar later was het weer raak en promoveerde Hatert naar de eerste klas. De oprichting van Sponsorstichting SPAN-H was daarbij een flinke steun in de rug.

Het seizoen 1991/1992 werd er een om nooit te vergeten. Oud-speler Eric Meijers was net hoofdtrainer maar het ging aanvankelijk slecht met het elftal. Verrassenderwijs werd echter de laatste periodetitel binnengehaald en vervolgens de nacompetitie succesvol afgewerkt. Zodoende trad Hatert in Hattem aan voor een beslissend duel tegen Drachten voor promotie naar de Hoofdklasse. Het werd een spannend duel, ook nog met verlenging, waarin het team met 4-2 zegevierde. Een ongekend succes voor de club.

Helaas bleek Hatert toch een maatje te klein voor het hoogste amateurniveau en een jaar later volgde alweer degradatie. Maar in 1996, SV Hatert was net verhuisd naar Sportpark Vossendijk, lukte het opnieuw de Hoofdklasse te bereiken, nu na een beslissingswedstrijd tegen Sneek, eveneens in Hattem. Nu hield de club het drie seizoenen vol, tot 1999. Eric Meijers vertrok na 16 jaar trouwe dienst.

Daarna ging het snel: in 2005 degradatie naar de tweede en in 2010 naar de derde klas. Vijf jaar later nog even een onverwacht lichtpuntje door promotie naar de tweede klas met oud-eerste-elftaller Ferdy Akankan als hoofdtrainer, maar een jaar later degradeerde Hatert alweer naar de derde klas, waarin de club tot voor kort bleef spelen. Ook het jeugd- en recreatievoetbal kreeg het in de loop der jaren steeds lastiger. Naarmate de wijk Hatert vergrijsde en veranderde, verminderde ook het aantal voetballers.

Sedert 1985 beschikt SV Hatert over een 'G-team' voor mensen met een beperking en de laatste jaren ook over een elftal voor kinderen met een stoornis in het autistisch spectrum, het zogeheten Trots Van Hatert-team. Naast voetballen kan men bij SV Hatert ook tennissen, darten en biljarten. En er is een samenwerkingsverband met de American Footballclub Nijmegen Pirates. De tennisafdeling gaat best goed en telt momenteel zo'n 120 leden. De dartclub komt met twee teams uit in de competitie.