Krulletjes

Oud-Nieuw-s

Het jaar was in de papierbak verdwenen. Wimke hoopte zich ook weer door het nieuwe heen te slaan. Maar nu zonder Keesje, zijn bejaarde metgezel op vier pootjes. "Nou bin ik ech allenig," had hij mij al eens verteld. Ik trof hem geregeld, als hij Keesje uitliet. Altijd uit op een praatje, liefst over vroeger. "Minse met honde hebbe nie allenig da dier muir oek de tied bij sich," wist hij zeker. "As je frouw sterft, raok je meer kwiet dan de helft. Een hundje is dan 'n kwert aonfulling." Toch was hij opgewekt gebleven. "'t Eigeste, muir wel anders," was zijn overtuiging.

Ik zag hem in het voorbijrijden zitten in het park vlak bij ons huis. Hij zwaaide. Zijn groet kon ik niet negeren en even later liep ik naar hem toe om Nieuwjaar te wensen.

"De juirwisseling was stil," vond hij. "Ik bin nog effe de stad ien gewist. Duir wuire allenig jongelui. Niks mis mee, heur, muir duir heur ik nie meer bij." Er verscheen een lach in zijn ogen. "Se hebbe 't wel geprebeert, heur. Moch mee danse, of hoe da hiet tegesweurdig. Nog met een leuke griet oek. Is niks gewurde, se was nog gin 21."

Hij maakte een drankbeweging. "Wat die jongelui kenne ienlaoie! Muir se hebbe mien nie ofergeslaoge." Ze wilden niet dat hij een rondje zou geven. Zou ook niet gaan van zijn kleine pensioentje. "Mien extra's haol ik altied nuir de feesdaoge. Sukelao is nuir Sinterklaos goeiekoper. En een kerststulleke haol ik nuir de Kerst."

Uit een plastic tas haalde hij zakjes oliebollen. "Drie feur de prijs fan één! Blefe nog een hele tied goed, see de bakker. Da's 'n maond wa lekkers bij de koffie," lachte hij. Hij opende zorgvuldig een zak. "Ken ik je hiermee ferleide?" Zijn gulle aanbod sloeg ik af. "Is hier oek gin lekker plekske. De bakker het d'r een puir scheppe suker extrao oferhin gedaon. "t Waoit. Sitte we helemaol onder."
We stapten op. "Ik nim d'r thuus wel eentje. En nog eentje fan Keesje. Nuir Paose he'k wir sukelaode eitjes."

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden