Logo brugnijmegen.nl
Krulletjes

Werm gefuul

"Mo je hier betaole?" vroeg een vrouw, die nerveus rondkeek naast haar geparkeerde auto. Wij waren bijna thuis van samen een blokje wandelen door de kou.


"Ik wil allenig effe wa werm ete afgefe bij mien sieke friendin ien die flat duir. Wurt hier feul gecontroleerd?"

De straat waar we liepen werd nooit overgeslagen. "Ik bin de purtemenee fergete," voegde ze er schuldbewust aan toe. Of wij even op de auto wilden passen tot ze terug was. Voordat ik bedenkingen kon maken, zei mijn vrouw vriendelijk: "Ja."

"Da's uirdig. Ik bin so trug." Ze verdween met een gevulde tas richting flat. Ik keek mijn vrouw aan. "Weet je dat er zo mensen bij ons komen?" Resoluut zei ze: "Dan loop ik alvast naar huis. Wacht jij nog even. Ze zou zo terug komen."


Het wachthouden voelde vreemd, doordat voorbijgangers bezorgd van die auto naar mij keken. Ik lachte maar vriendelijk terug. Op een stil moment liep ik om de wagen heen. Het bleek een oudje, waarvan een zijkant zwaar gehavend was.
"Zo, meneer, die is flink geraakt!"

Twee blauwe parkeercontroleurs waren onopgemerkt genaderd. "Is dat hier gebeurd?" Ik vertelde dat de wagen niet van mij was. "Stond die hier geparkeerd?" Een controleur inspecteerde de kentekenplaat. Ik vreesde problemen en legde mijn
oppas-taak uit. En vooral of ik wilde uitkijken naar hen.

"Hier zijn we dan," deelden ze begripvol mee. "Als iedereen zo was in het nieuwe jaar, meneer, zou het leven veel aangenamer worden. Kun jij nog wat van leren, Johan," zei de oudste. Johan trok een lange neus, borg het controleapparaat op. "Laat opa maar kletsen, meneer. Kom we gaan. Blijven we warm. Wel bij de auto blijven, meneer, tot mevrouw terug is."


"Surrie," hoorde ik tien minuten later. "Se wou 't geliek opete. He'k 't opgewermd. Was te feul feur huir. He'k heel snel meegegete. Mien moel nog ferbrand oek. Ach, da hè je ofer feur 'n ander. Sou jij toch oek duun. Het gift je soen werm gefuul, hè."
Daar merkte ik nog bar weinig van.
 

Reageer als eerste

Lees ook

Meer berichten