Krulletjes

Niet dan?

  Column

De verbouwing van Haskoning tot Estel-residence duurt lang. Asbest zorgde voor vertraging. Nu is de bedrijvigheid weer in volle gang. Ik ben niet de enige die daar graag naar kijkt.

"Sal wel meer gaon koste so," zei een man naast me cynisch. "Ach, da sulle se wel kenne betaole, niet dan?" Hij had daar geen zorgen over. "Of 't is wel fersekerd." Er klonk jaloezie in zijn stem. Een torenkraan tilde een zware pallet naar een van de balkons. "Ik heb 't met deze hande motte duun." Twee ruwe handen waren zijn bewijs. "Mot d'r nou nie meer aon denke." Ik voelde een verklaring en het even zwijgend naar de hoge verdieping kijken, zette zijn verleden open. "Ik sat ien de bouw, muir bij je eige werke da is toch wa anders. Mien frouw wou 'n andere keuke. Gin probleem. Bin ik aon begonne."

'Bij je eige werke da is toch wa anders'

Hij keek me aan."Da ha'k nooit motte duun. Da fraogt um probleme. Niet dan?" Een antwoord wist ik niet. "Je begint d'r aon met goeie sin. Houdt 't fol tot zij fiend dat 't te lang duurt. Dan komme de probleme. Al 't ouwe seer fan twintig juir he'k met 't slope fan de keuke nuir de kop gekrege. Dan sou je toch 't werk so laote ligge, niet dan?" Hij leek er nog trots op te zijn.
Ongevraagd had zij een beun aangenomen. "Um mien te ferlichte, see se." Twee dagen had hij het aangezien en gemerkt dat de verbouwing niet opschoot als hij weg was.
Hij tuurde weer omhoog naar torenkraan, die een ruime zwaai langs een helderblauwe hemel maakte. "Toen de keuke kluir was, heb ik se allebei 't huus uut gejaogd. Sonder poen!" Zijn opkomende glimlach verbaasde mij. Hij zag het.
"Ik begreep die beunhaos nie, want die had toen nog 'n herstikke liefe vrouw. Die kan heerlijk koke… ien mien nije keuke! Ruile kon sonder betaole."
Aan verbouwen denken wij nog niet, maar er moet wel geschilderd worden. Dat kon hij ook goed. Ik zoek toch een ander, niet dan?

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden