Logo brugnijmegen.nl


Krulletjes

Mallemeule

  Column

"Oei, duir git ie!", hoorde ik achter me bij het op slot zetten van mijn fiets. Ik hoefde me slechts om te draaien om een steigerende tweewieler op te vangen. Een man probeerde het voertuig rechtop te houden. "Se ken de pot op de follegende keer!" Met twee volle boodschappentassen aan het stuur probeerde hij een grote doos onder zijn snelbinders te vangen. De fiets vond dat geen goed idee. "Se is gek op gruun; da fiend se bio, logies. Da ken ik gaon haole op de mert." Hij zuchtte."Die was pleite op het Kelfkesbos. Deur de kermis. En so froeg ien mien eentje ien de Swingmill ofer de kop en ofer mien nek gaon? Ikke nie."

Hij had staan kijken en miste de attracties, die ooit spanning en sensatie brachten. Die stonden nu in speeltuinen. "Toen see iemand, dat de gruuntemert op het Fierdaogseplein was. Bin ik langs alle pleine ien de stad gereje. Niks gefonde. Wese se mien nuir hier, de Wedren! Was al juire so, heurde ik." De groene golf had hun huishouden overspoeld. "Ik duu gelukkig oek pas kurt de bodschappe feur huir."

Het zonnetje aarzelde in de bomen. Het kalmeerde en druppelde licht op herinneringen. We bleken hier dichtbij op dezelfde lagere school te hebben gezeten. We konden de flat zien, die daar na de sloop was verschenen. "Mooie tied gehad duir." Namen van hoofd en onderwijzers bleken niet vergeten. "Ik sie de school met die trap en de gymsaol so feur mien", lachte hij. "Allemaol weg."

Met veilig beladen fietsen liepen we naar de plek waar onze ontwikkeling was begonnen. "D'r steet niks meer fan toen. Wel aon de oferkant; da's nou 'n middelbuire school." Van die kant bekeken we de nieuwbouw. "Da mooie huus d'r nefe, stond dat er altied? Dan hebbe wij tege hullie muur balletje staon trappe!" Er groeide vrede met de nieuwe tijd. "Gift niks, as we de ellende muir fergete en het leuke bliefe sien. We sitte allemaol ien de mallemole fan 't lefe."

Opeens herinnerde ik mij, hoe ik ooit uit een draaimolen was gevallen.

Reageer als eerste
Meer berichten