Krulletjes

Krulletjes

  Column

In de sportzaal van de fysiotherapie was het rustig. Een ijverige vrouw trapte stevig door op de hometrainer. Haar strakke ritme vulde de stilte. Geen muziek vandaag. Met de rug naar haar toe trok ik de handgrepen van een apparaat omlaag. Onbewust bepaalde zij mijn tempo.
"Goeie murrege. Dooie boel fandaog!" klonk het dichtbij. Een vriendelijke oudere dame had plaatsgenomen op het toestel naast mij. "Effe uutblaose." Ze streek door haar donkerblonde krulhaar. "Nie mien eige kleur. Hoe fiend jij 't?" Elegant draaide ze haar hoofd. "Zelf geverfd?" Ze schrok. "Is 't so slech gedaon?" Ik wilde haar juist een compliment maken, want de lichte kleurnuances maakten haar jonger.


Ze lachte verlegen. "Sa'k je fertelle. Ik mos letst hoognodig nuir de kapper." Ze boog naar mij toe. "En laot ik nou onderweg duirhin een ouwe flam tege komme." Verlegenheid verdween uit haar lach. "Fan hééél froeger. Ik kon 'm erst nie trug." Resoluut had hij haar vastgepakt. "Het ie mien hertstochteluk gekust …. midde op de Bruurstraot! Op saoterdagmiddag! Ik schaomde mien eige kepot. Sul je muir treffe, dat duir bekende lope!"
Niemand bleek interesse in hen te hebben. Hij was veranderd, maar zijn ogen hadden de tijd sprankelend doorstaan. "Doortje," had hij gezegd, een stap achteruit gezet en haar met verbazing bekeken. "De eigeste Doortje fan toen. So noemde hij mien." Ze wist niet hoe hij dat bedoelde. Hij had haar hand gepakt en langdurig geknikt.
"Duir hebbe we wel een puir minute so gestaon. En niks gesegd. Ik oek nie en je kent mien. Muir we wuire efkes de woorde kwiet." Hij had haar hand pas losgelaten in een café, toen hij haar jas aanpakte. "Ik wis nie wa mien oferkwam. Ik bin al juire allenig en duir was ik tefreje mee."
Ik hoorde duidelijk "was". "Hij is weduwnuir. Muir nou wir 'n man ien huus?" Twijfel was zichtbaar. "Hij was kapper." Ze wees op haar kapsel.
"Ken ie bliefe folleges jou?" Mijn antwoord was overbodig. "Di ha'k jou nie motte fertelle! Staon binnekurt mien krulle ien jouw krant!"
"Noem ik je daar toch Marianne," stelde ik haar gerust. "As je da muir laot!"

Meer berichten