Logo brugnijmegen.nl


Foto:
Krulletjes

Dan nie!

  Column

"Ouwerwets gesellig, nie dan?", gniffelde een vriendelijk vrouwenstem naast mij. We zaten op de Grote Markt op uitnodigende stoeltjes voor een muziekpodium. "Duut mien nog denke aon de concerte ien 't Valkhofperk. Duir fertelde mien moeder faok ofer, toen we duir as kiend wandelde." Ze schudde meewarig haar krullen. "Duir maoke se gin mesiek meer tegesweurdig, allenig 'n hoop herrie. Nie dan?", stelde ze vragend vast in een korte pauze tussen de nummers. "Hier op de Mert he'k altied graog komme luustere nuir blaosers. Bij de gefelconserte feur de Waog. Feesje was da. En lekker herd meesinge. Hereluk, nie dan?" Ze glunderde en wilde het liefst even iets van dat repertoire laten horen. Maar een presentatrice vroeg onze aandacht voor een nieuw muziekstuk. De stijlvol geklede musici plaatsten een nieuwe partituur op hun lessenaars. De goed gevulde Grote Markt luisterde aandachtig naar de aankondiging. "Da wurt wel 'n uirdig stukske mesiek, heur. As se da net so mooi speule as so net, dan blief ik nog efkes sitte." Haar gezicht toonde nog geen uitbundigheid. "Ik hou meer fan die stukskes wuir je fan mee gaot bewege. Met je kop en je foete. En 't is d'r toch lekker weer feur? Nie dan?" Ik hoefde niet te antwoorden, omdat het voltallige ensemble zo vol gas van start ging, dat een antwoord weggeblazen zou worden.

Met meer aandacht voor mijn meelevende buurvrouw dan voor de strak geleide musici genoot iedereen van de uitvoering. De organisatie had gelukkig voor stevige stoeltjes gezorgd. Het applaus gold ook voor allen die deze muziekzondag in de stad mogelijk hadden gemaakt. De nieuwe aankondiging trof mijn buurvrouw midden in haar hart. "Di nummer mot jij oek kenne! Da is fan 'Tiete kont, tiete kont tiete kont jaja!!' Ze pakte mij bij de arm. "Erst is 't nog langsaom", fluisterde ze te hard. "Bij het refrein gaot iedereen staon. Net as bij André de Reu." Toen het refrein naderde, trok ze me mee omhoog. "Nou meesinge. Da's toch feest! Nie dan?" Maar iedereen bleef zitten. Gebukt schoof ik weg onder daverend applaus.

Meer berichten