N.E.C.-debutant Kevin Kers dolblij: ‘Kers op de taart’
AlgemeenNIJMEGEN - Afgelopen dinsdag zat hij voor het eerst bij de selectie en afgelopen zaterdag debuteerde hij tegen PEC Zwolle. Hij heeft misschien wel de beste voetbalnaam die we in tijden hebben gehoord: Kevin Kers. Hoe beleefde hij zijn debuut in de Goffert? Wat voor type speler is hij? En hoe denkt hij zelf over zijn alliterende naam? Dit vertelt hij allemaal in het interview met ForzaNEC. “Dat is alleen maar goed. Ik hoor vaker dat het een lekkere naam is.”
“Ik had nog nooit op het gras van de Goffert gestaan”, begint het twintigjarige talent. “Het is nog zoveel mooier om op het veld te staan dan om ernaar te kijken.”
Afgelopen dinsdag mocht hij al even proeven hoe het is om bij de selectie te zitten. “Toen dacht ik alleen maar over hoe mooi het zou zijn om in de Goffert te spelen. Een paar dagen later is dat de realiteit. Ik dank god daarvoor.”
Toen Kers ging warmlopen ging zijn hart tekeer. “Ik had zoveel gevoelens dat ik een kleine shutdown had. Toen voelde ik niks meer. Ik wilde ontzettend graag op het veld staan en keihard werken.” Het moment dat hij het veld in kwam sprintte hij naar de keeper van PEC. “Dat was heerlijk om te doen. Misschien wel het lekkerste.”
Voor velen was Kers nog een onbekende naam en het lijkt voor hem allemaal in sneltreinvaart te gaan. “Dat zou je denken, maar achter de schermen gebeurt er heel veel. Ik probeer al twee jaar lang de overstap te maken naar het eerste. Nu heb ik mijn debuut gemaakt en dat is mooi, vanaf hier kan ik verder opbouwen”, aldus Kers.
Door blessures kon Kers die overstap een tijdje niet maken. “Dat was heel frustrerend, maar ik heb het gevoel dat het bij mijn pad hoort. Ik heb in de tijd dat ik eruit lag veel dingen geleerd over mezelf, over voetbal en over waar ik van houd. Dat zijn NEC en voetbal.” Kers wint ook nog de wedstrijd waarin hij debuteert. “Dat is de kers op de taart”, knipoogt hij. “Dat is heel mooi.”
Het talent heeft een bijzonder pad gehad. “Ik ben geboren in Rueil-Malmaison, in Frankrijk. Door het werk van mijn vader zijn we met het hele gezin de hele wereld over gereisd. Door mijn vader heb ik veel mooie dingen meegemaakt. Mijn ouders wonen nu in Ivoorkust, omdat het allemaal zo snel is gegaan konden zij er niet bij zijn vandaag.” Sinds zijn zeventiende woont Kers al op zichzelf. “Ik ben er ondertussen wel aan gewend. Ik was altijd een mama’s jongetje, maar dat is inmiddels wel voorbij.”