(Foto: Ben Gal/Orange Pictures)
(Foto: Ben Gal/Orange Pictures) Foto: Ben Gal/Orange Pictures

Tikkie-Takka #129:
Een plakboek vol liefde

Dirk Lotgerink en Chiron Rengers zijn een leven lang NEC-supporter. In de rubriek Tikkie-Takka schrijven ze elkaar over alles wat met rood-groen-zwart te maken heeft.

Nijmegen, 06-05-2026.

Beste vriend,

Wat is een plakboek? Zijn het slechts foto’s of herinneringen die horen bij het verleden van de persoon die ze bijhield? Een dagboek zonder woorden? Sinds ik je vorige brief las, houden deze vragen me bezig. Want toen ik bezig was met het jubileumboek van onze club, kwam ik een paar keer langs bij je moeder. In haar huis, vlak bij de Goffert, heeft ze kratten vol met ontzettend dikke plakboeken. Eigenlijk is het allemaal jouw bezit. In de woonkamer, waar NEC-spullen overal tussen de meubels staan, stonden ze te wachten om doorgebladerd te worden.

Vanaf de jaren ’90, toen jullie voor het eerst naar de Goffert gingen, had zij die rood-groen-zwartgekleurde ringbanden bijgehouden. Elk seizoen een vuistdikke geschiedenis. Met liefde onderhouden. Behalve krantenartikelen over vipjes van de week, nieuwe shirtsponsors of verliespartijen in een leeg Goffertstadion, komt ook een tienjarige Chiron voorbij. Zittend naast jouw grote held Jeffrey Kooistra, met een te groot petje op je hoofd. Prachtig om te zien.

Wie naar het koppie op die foto kijkt, verwacht niet dat de gang naar de Goffert zo’n diepe betekenis heeft gehad. Het is ook een groot contrast met mijn eigen verhaal, waarbij een bezoek aan het stadion een soort verlengd speelkwartiertje was. Eerlijk gezegd las ik je verhaal daarom met een dikke laag kippenvel.

Ik kan alleen maar blij voor je zijn dat je dochter en je zoon met een lieve vader opgroeien. Het stadion zal voor hen een plek zijn met een springkussen, lekkere chips en veel vriendjes, zoals je zegt. Geen vluchtheuvel op een veel te drukke verkeersweg.

Een plakboek is een ode, denk ik na het schrijven van het boek. Elke keer dat jouw moeder een krantenartikel of foto in het boek plakte, betekende dat een zoen en een ‘ik houd van jou’.

Groet en tot gauw. Het zilverwerk waar je over schreef, kan me trouwens gestolen worden.

Dirk