‘Hup Enniesee’
Algemeen“Hè, Leo, woon jij hier ien de buurt? Hè je nog kenne slaope fannach?”, schreeuwde een schorre, enthousiaste jongeman in NEC-kleuren. Ik stapte meteen van mijn fiets af. “Op weg nuir huus sien we oek nog hier ien de buurt gewist.” Ik had de hele avond knallen gehoord en wist wat hij bedoelde. ”Was gaof gister op de Goffert en ien de stad. Ken je da nog aon mien sien? Muir ik was d’r fanmurrege nog goed kepot fan.”
Zien viel mee, maar hoorbaar was het wel. “We hebbe de hallefe nach lope singe. Enniesee eredifiesie!!!” Spontaan probeerde hij het weer. De melodie herkende ik niet. “We hadde nog langs wille komme en het met sien alle bij jou feur de deur gaon staon singe.” Ze hadden een probleem: niemand van de groep wist waar ik woonde. “Muir d’r komme nog sat feesjes aon”, beloofde hij met vuur. “Ernhem ken de burst natmaoke. D’r kumt wir lefe op en bute ’t feld di juir. Olééé.”
De vuurwerkknallen van verboden-Oudejaars-kwaliteit hadden de promotie naar de Eredivisie luid ondersteund. Dat zal nog heel wat enthousiast volksplezier opleveren. “Mien faoder see, da jij ooit opgetreje hebt ien de Bisnisruumte fan de Goffert. Feur de bobo’s.” Dat klopte inderdaad. Onder andere bij de wedstrijd NEC–Vitesse op 23-04-2000. Op de melodie van ‘Hup Holland Hup’ schreef ik een wedstrijdverslag van de eerste en tweede helft, zoals dat destijds ook bij het Nederlands elftal gebeurde. In de rust en na afloop zong ik die, begeleid door onze pianist Raymond. Die tekst over ‘bekende’ NEC-spelers in de met 1-0 gewonnen derby beloofde ik binnenkort te zetten op Facebook van het Nimweegs SoapTheater.
“Kei gaof”, riep de ‘herde-kern-fan’. Hij sloeg me spontaan iets te hard op de schouder. “Da’s nou de wuire clubliefde!” Ik stelde voor een NEC-lied voor hen te schrijven. “Klasse!! Komme we da binnekurt met s’n alle hier saome singe!!! En jij feurop as onse mascotte. Want nóu wit ik, wuir je woont!” Luid juichend verdween hij. Gelukkig had hij mij stomtoevallig getroffen vlak bij het huis van Bruls.
