Gebruik LSD bij neurologische patiënten

NIJMEGEN -  In het Huis van de Geschiedenis in de Mariënburgkapel in Nijmegen heeft donderdag 26 oktober een lezing plaats over het omstreden gebruik van LSD bij neurologische patiënten. Spreker is medisch-historicus Leo van Bergen. Publiek is welkom van 19.00 tot 21.00 uur. 

In het verleden werden neurologische patiënten niet zelden behandeld met psychedelica, een behandeling die nu te boek staat als omstreden. Aanmelden voor de lezing kan via kleiohistoria@markbeumer.eu. De lezing kost 5 euro, ook voor Huisvrienden. De betaling gaat in contanten aan de deur, pinnen is niet mogelijk. 

KZ-syndroom 

In de jaren zestig werd duidelijk dat overlevenden van de concentratiekampen psychische klachten ontwikkelden: het concentratiekamp- of KZ-syndroom. De behandelmethode hield onder meer het omstreden gebruik van psychedelica in, waarvan LSD het bekendst en beruchtst was. De befaamdste protagonist ervan, de Leidse hoogleraar Jan Bastiaans, groeide uit tot een media-persoonlijkheid. Aanvankelijk was de diagnose gereserveerd voor overlevenden van de Duitse kampen. Daar kwamen in de loop der jaren verzetsmensen, militairen met verwerkingsproblemen, slachtoffers van gijzelingen, overlevenden van de Japanse kampen en tweede generatiekinderen, ook van NSB’ers, bij.

PTSS

Een eerste schatting van een paar duizend patiënten groeide hierdoor tot 200.000 uit. De documentaire Begrijpt u nu waarom ik huil… (1969), de discussie over de Drie van Breda, de opening van Centrum ’45 (1972), de Molukse gijzelingen (1975/1977) en de tv-serie Holocaust (1979) leidden tot uitvoerige berichtgeving wat eveneens aan de uitdijing bijdroeg. Slachtoffer of dader, kampoverlevende of getuige van een auto-ongeluk: het deed er niet meer toe. De term KZ-syndroom verdween. De alles overkoepelende, en daarmee belangrijke verschillen wegpoetsende, posttraumatische stressstoornis (PTSS) werd geboren.