De gesprekken zijn levendig.
De gesprekken zijn levendig. Foto: Zita van der Heyden

Gespreksavond Alzheimer Café: ‘Hoe dementievriendelijk is Nijmegen?’

Algemeen

NIJMEGEN - Wat heb je nodig om zo prettig mogelijk je leven te kunnen voortzetten als je de diagnose dementie krijgt? En wat verwacht je dan van je buurt of je omgeving? Helpt de gemeente daarbij? “Nijmegen krijgt veel complimenten als het gaat om dementievriendelijkheid: er wordt veel geregeld en er zijn veel voorzieningen. Er gaat veel goed. Maar er zijn ook dingen die beter kunnen”, aldus de organisatie van het Alzheimer Café Nijmegen.

Het Alzheimer Café Nijmegen organiseerde een gespreksavond over de vraag hoe dementievriendelijk Nijmegen is. Het ging over wonen, welzijn, zorg en veiligheid. Over openbaar vervoer en contacten. Over winkels en clubs of verenigingen waar mensen soms al jaren lid van zijn. Wat doet de gemeente? Maar ook: wat doen de inwoners?

Doorgaan met wat je al deed

Gesprekken aan vijf tafels, met om de tafels zowel medewerkers van gemeente, uit de politiek, professionals en vooral ook mensen met dementie en hun naasten. Gesprekken over hoe belangrijk het is dat je kunt blijven doen wat je altijd al deed bij een vereniging of club. Was je lid van een zangkoor? Met een beetje begrip van de mensen om je heen kun je nog heel lang verder. De wijkwandelgroep hoeft voor iemand die dementie krijgt geen bezwaar te zijn. 

“Soms is schaamte over de ziekte een probleem en algemeen werd erkend dat dat zo jammer is. Het kenbaar maken levert eigenlijk alleen maar voordelen op.  Zo vertelde iemand over een buurman met agressief en onbegrepen gedrag, totdat duidelijk werd dat hij Alzheimer had. Toen de buurt dat wist, werd hij opgevangen en begeleid, en konden de buren er beter mee omgaan. Blijven wonen in de eigen wijk is een van de meest gehoorde wensen van mensen met dementie, en juist als je omgeving op de hoogte is, is dat vaak beter te realiseren.”

“Inwoners van Nijmegen moeten ermee leren omgaan. Nu wonen er rond de 2500 mensen met dementie in deze stad, over vijfentwintig jaar is dat aantal verdubbeld. En, interessant om te weten: 80 procent van hen woont gewoon thuis. Mensen met de ziekte herkennen en ermee leren omgaan kan bijvoorbeeld door het volgen van de meestal gratis (korte) training GOED omgaan met dementie (www.samendementievriendelijk.nl), maar ook zou het goed zijn er in het onderwijs al aandacht aan te besteden.”

Gemeente Nijmegen

Er waren ook adviezen voor de gemeente. “Nijmegen kent relatief vrij veel voorzieningen maar als kritiekpunt werd genoemd dat ze vaak moeilijk vindbaar zijn. En regels en wetgeving zijn vaak veel te ingewikkeld. Mensen die hulp nodig hebben worden nogal eens van het kastje naar de muur verwezen en terug. Daar zit je als mantelzorger die naast de zorg voor een ouder een fulltime baan én een gezin heeft, niet op te wachten.” 

“Het openbaar vervoer is vaak ingewikkeld, overstappen en de juiste bus zoeken is moeilijk en vervoerders hebben niet altijd begrip voor mensen in deze situatie. Vervoer op maat, bijvoorbeeld met een taxi, is lang niet altijd beschikbaar. Daardoor kunnen mensen vereenzamen.”

“Er is behoefte aan ontmoetingsplekken: een plek waar je kunt binnenlopen voor een kop koffie en een gesprek, misschien zelfs een kop soep en een warme maaltijd voor een normale prijs. In je eentje eten is eenzaam, en je hoort regelmatig dat mensen zichzelf verwaarlozen – en dan gaat het niet per definitie alleen om mensen met dementie.”

“En een laatste wens van de oudere bewoners in Nijmegen: mogen de voetgangersstoplichten ietsje langer op groen? Met name die op de Oranjesingel.”