Compassie

De narigheid in de wereld houdt velen van ons bezig. Het conflict waaronder mensen in Palestina en Israël nu lijden, de oorlog in Oekraïne die nog steeds gaande is. En zo zijn er talloze oorlogen, aanslagen en natuurrampen. We bekijken het nieuws met afschuw en medelijden met de mensen daar. En we prijzen ons tegelijkertijd gelukkig dat wij hier in Nederland wonen. Je kunt op afstand zo weinig betekenen, denken we dan.

Maar regelmatig zijn ook mensen uit onze stad betrokken, bijvoorbeeld omdat zij zorgen hebben over bekenden in het gebied, of geliefden verloren zijn. Wat we wel kunnen doen, is laten zien dat we meeleven. Compassie hebben met anderen is een mooi begrip. Het betekent niet alleen tonen dat je de pijn van een ander ziet. Compassie is ook een intentie; je vraagt jezelf af wat je kunt doen om degenen die lijden te ondersteunen. Je kunt het leed niet altijd oplossen of overnemen, maar misschien wel verzachten door de mensen die angst, pijn of verdriet hebben, te laten voelen dat zij niet alleen zijn.

Als gemeente proberen wij dat ook, bijvoorbeeld als er in het buitenland een natuurramp plaatsvindt en er een grote groep Nijmegenaren verbonden is met mensen in het getroffen gebied. Zo kunnen wij de vlag halfstok hangen op het stadhuis, om medeleven te uiten met de mensen hier, die bezorgd zijn of rouwen om bekenden en geliefden daar. Wij nemen contact op met georganiseerde groepen en geloofsgemeenschappen in de stad of organiseren bijeenkomsten, om te horen wat er leeft en of er iets is dat wij hier kunnen doen. Ook via social media en de krant kunnen wij medeleven uiten.

Een hoopvol voorbeeld van wat je wél kunt doen, is de Vredesverklaring die geloofsgemeenschappen van joden, moslims en christenen samen onlangs ondertekenden. Zij dragen uit dat het conflict tussen Israël en Hamas voor emoties en spanningen tussen groepen kan zorgen, maar dat zij juist in deze tijden samen oproepen tot vreedzaam en respectvol samenleven in onze stad. Zo zijn er talloze voorbeelden. Mensen demonstreren voor het lot en leed van anderen, organiseren inzamelingen of activiteiten voor anderen die het minder goed getroffen hebben, in de stad of elders in de wereld. Deze week bezoek ik het Nijmeegse Huis van de Compassie, dat 10 jaar bestaat. Daar organiseren zo’n 200 vrijwilligers hulp en activiteiten voor bijvoorbeeld mensen in armoede, vluchtelingen, en mensen die kampen met eenzaamheid of gezondheidsproblemen. Dit soort initiatieven zijn hartverwarmend en maken een burgemeester trots. U draagt bij aan een hechtere samenleving, als u bereid bent om zich in te leven en er bent voor anderen die het moeilijk hebben.