Hulpdienst Nijmegen 66 jaar: ‘Laten we elkaar helpen waar het kan’
AlgemeenNIJMEGEN - Hulpdienst Nijmegen brengt Nijmegenaren samen. En dat al 66 jaar. Burgemeester Bruls bracht onlangs een bezoek aan deze vrijwilligersorganisatie aan de Groesbeekseweg in Nijmegen. Directeur van Hulpdienst Nijmegen Dorry Stuij: “Wij geven graag een kijkje in onze keuken en dat kunnen we niet beter doen dan aan de hand van de verhalen van inwoners en vrijwilligers zelf.”
Zo vertelt mevrouw Schoffelen: “Marly komt al 12,5 jaar eens in de twee weken bij mij. Omdat ik slechtziend ben, lezen we samen de krant en daarna een volgend hoofdstuk in ons boek.”
Pater Michel Vermeer startte de Hulpdienst in 1959. Hij vond het belangrijk dat mensen in ‘moeilijke omstandigheden’ geholpen werden en hij vroeg van vrijwilligers ‘dat zij hun eigen belang even aan de kant zette’. En dat idee wordt door veel vrijwilligers nog steeds omarmd. Bas: “Als we hier toch zijn, laten we elkaar dan vooral helpen waar het kan.”
Samen wandelen
Hulpdienst Nijmegen streeft er naar om mensen aan elkaar te koppelen die echt iets voor élkaar kunnen betekenen. Mevrouw Van der Linden: “Ik heb het een en ander meegemaakt, waardoor ik niet meer goed zelf de deur uit durf. Samen met Fatime kan ik wandelen en naar de opticien toe, heel fijn. En ik was vroeger docent dus ik kan Fatime weer helpen bij een juiste uitspraak van de Nederlandse taal.”
Coördinator Giselijne Wolse vertelt dat voor veel vrijwilligers het contact met inwoners ook een invulling is van hun dagen. Vrijwilliger Ina kan dit bevestigen: “Sinds ik met pensioen ben, geeft dit structuur in mijn week.” Ellen vult aan dat zij het fijn vindt om ergens bij te horen: “Toen ik werkte was ik altijd onderdeel van een team. Dat valt na je pensioen weg.”
De ruim 250 vrijwilligers van Hulpdienst Nijmegen zijn overigens niet allemaal gepensioneerd. Coördinator Silvia Broeke: “Er melden zich steeds meer jonge mensen aan als vrijwilliger, ook naast hun 40-urige werkweek of studie.”
Onlangs tekenden 45 organisaties, waaronder Hulpdienst Nijmegen, een verklaring om mee te werken aan een inclusieve stad. Hoewel de groep vrijwilligers varieert, is het nog geen afspiegeling van de maatschappij.
Dorry vraagt zich hardop af hoe mensen met een andere culturele achtergrond beter te bereiken. Mohamad geeft aan dat hij als nieuwkomer vrijwilligerswerk ziet als een manier om met mensen in contact te komen. Jacqueline laat weten dat vanuit haar cultuur zorgen voor elkaar in haar hart zit. Ze geeft als tip: “Jullie moeten gewoon aan iedereen vragen of ze vrijwilligerswerk willen doen. Dat zal ik ook doen!” Motiverende woorden waar burgemeester Bruls aan toevoegt: “Nog 66 jaar erbij.”
