Waaljutter exposeert
AlgemeenNijmegen - Op blote voeten, op teenslippers of met laarzen. Het maakt Waaljutter Lotte de Schouwer niet zo veel uit hoe ze langs De Waal jut. Als ze haar hoofd maar lekker leeg kan maken.
Kijk, een krab. Wel een dode. Levende krabben heeft ze nog niet gezien op de Waalstrandjes aan de Lente kant. Hier struint Lotte de Schouwer (33) regelmatig langs de waterlijn op zoek naar bruikbare spulletjes voor haar kunst. Met een geoefend oog spiedt ze de waterlijn af en raapt een scherf op. ”Ik ben altijd weer benieuwd wat ik tegenkom”, zegt Lotte die hier gemiddeld zo’n vier keer per week een tocht maakt.
Soms komt ze thuis met bijna niets, dan weer met tanden van koeien en paarden, keramiek, kleipijpjes, konijnenkaakjes. Ooit vond ze een kies van een mammoet. Tenminste dat dacht ze. Ze checkte bij de Bastei of het echt zo was en, inderdaad, het was waar.
Troostrijk
’Het jutten is begonnen nadat twee jaar geleden mijn vriend Michiel is overleden. Ik kwam hier om uit te waaien, al viel dat vies tegen want je blijft natuurlijk in je eigen hoofd. Maar het zoeken en dan iets vinden, kan heel troostrijk zijn. Ik zag er tekenen in van hem. Ik vond een tijd veel afgebroken oortjes van mokken, voor mij een teken dat hij luisterde.“
Omdat ze creatief is, besloot Lotte collages te maken van de gevonden materialen. Die laat ze tijdens de expositie ‘(Sch)erfstukken - Souvenirs van de Waaloever’ in de Dorpsschuur Lent zien aan een groter publiek. “De expositie gaat niet expliciet over Michiel, maar het is wel een verhaal over rouwverwerking.”
Als ze aan het jutten is, kijkt ze naar de grond en is op zoek naar bijzondere materialen. Ze gaat op in de omgeving die wel wat doet denken aan een duinlandschap. Soms staat ze oog in oog met een van de Schotse Hooglanders die er grazen. “Ze zijn heel relaxt.” Altijd is ze blij met een ‘toffe vondst’. Het biedt haar troost. “Het feit dat ik er iets mee kan doen, geeft me lucht.”
Inmiddels heeft ze gemerkt dat ze zeker niet de enige Waaljutter is. Er is een groepje jutters actief onder de Waalbrug. Een van hen heeft ze een keer met een metaaldetector gespot. Zelf ‘werkt’ ze zonder, net als een andere jutster met wie ze een keer aan de praat raakte. Zij bleek dol op groene scherven, Lotte op oortjes van mokken. Ze hebben een soort van collegiale samenwerking ontwikkeld. “Zij weet wat ik zoek en had een keer op een steen heel prominent een blauw oortje voor mij klaargelegd. Ontroerend.”
Haar ambitie voor de toekomst: een boek schrijven over strandjutten. Jutters kunnen vast mooie verhalen vertellen, denkt ze. ‘’Ze hebben een soort gevoeligheid om achter alles het verhaal te willen weten. De oortjes van de mokken die ik vind, hebben ooit ergens op een schouw gestaan.”
‘(Sch)erfstukken - Souvenirs van de Waaloever in Dorpsschuur Lent, Oosterhoutsedijk 29 Lent. Vrijdag 11, zaterdag 12 en zondag 13 september. Open: vrij 15.00-18.00 uur, za en zo 10.00-17.00 uur.
(Tekst: Moniek Hüsken)
