Jongvolwassenen

Wie is de generatie die de stad straks van ons ‘overneemt’? Deze Nijmegenaren van de toekomst zijn nu op een leeftijd, ongeveer 16 tot 25 jaar, waarin er veel op ze af komt. De laatste periode van de middelbare school, studeren, de eerste baan, op jezelf wonen. 

En dat valt niet altijd mee. Een huis vinden is op dit moment niet makkelijk. En sommigen beginnen hun volwassen leven met een studieschuld. Ik hoor ook vaker dat jongeren zich zorgen maken over oorlog in de wereld of het klimaat. Prestatiedrang, social media en de nasleep van de coronaperiode spelen ook een rol. Deze generatie kan door dit alles psychische druk, depressieve gevoelens en andere klachten ervaren.

De jeugd heeft de toekomst, dus het is voor ons allemaal belangrijk te volgen hoe het met de ruim 30.000 jongvolwassenen in onze stad gaat. Uit de Jongvolwassenenmonitor 2024 van de GGD, waarvoor ook 6.000 Nijmeegse jongeren zijn bevraagd, blijkt dat 60% van hen zich gelukkig voelt. Maar als we verder kijken, voelt maar 48% zich mentaal gezond. En slechts 37% doorstaat stressvolle gebeurtenissen op een goede manier. Er is dus zeker nog wel iets te winnen. Dat vond ik een interessant onderwerp om verder te verkennen in een nieuwe aflevering van mijn podcastserie De Groeipijnen van Nijmegen.

 ’Deze generatie wil dat hun leven het perfecte plaatje benadert’ 

Iedere generatie heeft zo zijn eigen omstandigheden en uitdagingen. Maar ik denk dat de jongeren van nu wel in een snellere wereld leven, waarin er veel meer prikkels op ze afkomen. Alleen al alle beelden en informatie via internet en social media. 

Uiteraard krijgt iedereen te maken met tegenslag in het leven. Het gaat erom hoe je ermee omgaat. Deze generatie stelt echter hoge eisen aan zichzelf en wil dat hun leven het perfecte plaatje benadert. Met die insteek snap ik het gevoel van druk dat ze ervaren.

Ik zou Nijmeegse jongeren willen meegeven dat je op deze leeftijd nog geen perfect leven hoeft na te streven, áls dat al bestaat. Dingen uitproberen, vallen (of falen) en opstaan: het hoort erbij. Je hoeft het ook niet allemaal zelfstandig uit te vogelen. Neem dit maar aan van de burgemeester: advies of hulp vragen aan je ouders, familie, bekenden of hulpverleners is geen zwaktebod. Je leert om als volwassene sterker in het leven te staan. Ik gun iedereen een warm gezin thuis waar alles bespreekbaar is, maar dat is helaas niet overal zo. Als gemeente zorgen we daarom ook dat er ondersteuning is, zoals van jongerenwerkers, maar ook op school en via de Buurtteams.

Vraagt u de jongvolwassenen in uw omgeving ook eens vaker hoe het met ze gaat, wat ze meemaken, waar zij behoefte aan hebben. Ook als de opvoeding ‘klaar’ lijkt, kunnen we nog een belangrijke rol spelen. Tips voor dit soort gesprekken kunt u lezen op de nieuwe website 
www.hoe-is-het.nl.