Een bed voor mensen in nood

Maanden geleden kwamen de eerste beelden op tv van mensen die aanklopten voor asiel in Ter Apel, en daar op straat moesten slapen. Een schrijnende situatie. Daarom kwam de opdracht van het Rijk aan gemeenten om deze mensen tijdelijk een bed, douche en maaltijden te bieden. Dat zou uiterlijk tot 1 januari zijn, maar inmiddels is duidelijk dat het COA ook dan nog niet beschikt over voldoende opvangplaatsen. 

Gemeenten zullen tot in het voorjaar voor noodopvang moeten zorgen. Dat is een forse taak die veel vraagt van gemeenten, voor wie dit ook geen dagelijks werk is. En het roept ook vragen en zorgen op in het land. Tegelijk staan velen er achter dat ook deze mensen een humane opvang krijgen. 
Nijmegen heeft vanaf komende week ook een nieuwe crisisnoodopvanglocatie, op het terrein van een voormalige manege op de grens van Brakkenstein en Groenewoud. Hier worden 200 tot 250 mensen opgevangen die in Ter Apel asiel aanvroegen.
Wie er komen, weten we nog niet precies, maar op dit moment melden zich daar vooral alleenreizende mannen, afkomstig uit allerlei landen. Mensen die geen kans maken op asiel, bijvoorbeeld vanwege een veilig land van herkomst, komen hier niet.

Wij willen mensen niet in de herfstkou laten staan en zijn snel aan de slag gegaan om dit verzoek van het Rijk uit te voeren. Vorige week is de opbouw gestart en volgende week is de opvang klaar voor verblijf. Die snelheid maakt ook dat dit mensen in de buurt heeft verrast. Zoals ik hen in een brief schreef, ben ik er trots op dat Nijmegenaren afgelopen keren dat opvang acuut nodig was, zoals onlangs in de Jan Massinkhal, met de opvang van Oekraïners en twee keer Heumensoord, hebben getoond dat zij mensen in nood willen steunen. Het lijkt er ook nu op dat we bij veel omwonenden op begrip kunnen rekenen. 
Dat neemt niet weg dat ik heel goed begrijp dat er vragen en zorgen leven. Je weet immers niet wat je te wachten staat. En mensen hebben verschillende wensen en belangen als het om hun woonomgeving gaat. Velen houden hun buurt het liefst zoals die is. Dat maakt inspraak op het aanwijzen van een opvanglocatie als deze ook zo moeilijk.

We hebben als samenleving de plicht om mensen in nood een dak boven het hoofd te bieden. Het gemeentebestuur hakt daarom knopen door. Vanzelfsprekend denken we aan ieders belangen en doen gemeente en partners er alles aan om te zorgen dat dit voor zowel mensen die er verblijven, als voor bewoners eromheen, goed en rustig verloopt. We gaan altijd in gesprek met bewoners die vragen en zorgen hebben over hóe de opvang plaatsvindt en houden rekening met hen. Ik hoop op uw begrip.

Reageren op de column van de burgemeester? Secretariaatburgemeester@nijmegen.nl