Afbeelding
Krulletje van Leo van Stijn

Koffietijd...

Algemeen

“Die ouwe Romeine hadde toch wel ’n verrekt fraoi stukske fan ’t Batafiere-land uutgekose um te bliefe wone,” constateerde een zongebruinde wandelaar die naast mij was komen zitten. “Wat ’n uutsicht.” Ik maakte een schets van de veranderde begroeiing, die de diepte en afstanden voelbaar maakten. “Hier hoef je niks bij te segge. Allenig muir kieke en ien je opneme. Of he’k da ferkeerd?” Mijn stilte bleek het juiste antwoord. Aandachtig volgde hij mijn potlood, dat in traag tempo de leegte verdreef van het papier. Ik voelde, dat hij iets wilde vragen, maar mijn concentratie wilde hij blijkbaar niet verstoren.

“Wurt wel mooi, sie ik fan so nefe jou. Da mot je muir kunne. So rustig met da potlood. Ik sou gek wurde as iemand mien op de fingers kiekt. En die dan fan alles wil wete. Da jij duir tege ken!” Hij verontschuldigde zich. “Niks segge is oek ’n antweurd, toch?” Hij had duidelijk moeite met het ontbreken van mijn tekst. “Duir ken ik nog feul fan lere,” wist hij. “Sa’k je fertelle.” 

Bij die mededeling paste een andere houding. “Da kumt deur mien frouw,” zei hij, terwijl hij nog dichterbij kwam zitten. “Die is helemaol gehersenspuuld deur die thee-sekskes. Dus… drinke wij feul thee. Ik ken wel segge: feulste feul thee. Is gin ramp, want de dokter had gesegd, da je feul mot drinke met da werme weer as je gesond wil bliefe tege ‘t uutdreuge. Muir ik mot bij elk kupke soen ruire fraog stelle. Ken je da? Ik ken bijnao wuirsegge fan al die theeblaodjes lese.”

Mijn tekenhand moest even ontspannen, waardoor ik ongevraagd heel Pickwick over mij uitgegoten kreeg.

“Welke musiek heur raokt, met wie se nuir de maon wil, of se bijgeleufig is, wat heur blij maokt, wuir se graog ofer praot, wuir se nie sonder ken. Laotst stond d’r op soen sekske: ”Wat duu je feurda je nuir bed gaot um lekker te kenne slaope? Hij nam een hap lucht, voordat hij zichzelf luid en duidelijk antwoord gaf: ”Mien oge dicht!”

De schets was klaar. Zelfde uitzicht als eerder maar toch anders getekend. Tijd voor koffie, want ‘Ik’ lust geen ‘T’.