Wijwaoter

Op de parkeerplaats bij de supermarkt was geen leeg plekje te vinden en precies op het moment dat ik besloten had te vertrekken naar een concurrent, tikte iemand tegen mijn autoruit. “Fol, hè”, meldde hij overbodig. ”As je effe wacht ken je mien plek kriege. Mot jij ’n stukske achteruut; ken mien waoge feilig feuruut weg. Achteruut rije is nie mien sterrekste kant. Twee keer deur gesakt. De derde keer geleufde se, da’k anders wir sou ofergefe ien de leswaoge.” 

Hij lachte ondeugend. “Duu muir rustig aon, heur. Of hè je haost?” Dat had ik niet. “Kumt goed uut; ik oek nie.” Ik wilde net op zijn aanwijzing een stukje achteruitrijden, toen hij onverwacht van thema veranderde. “Ik heb ’t al juire aon mien knieje. Erfenis fan mien jeugd. Sul jij oek wel hebbe, denk ik.” Gelukkig mankeren die niet veel. “Ofergehouwe fan dà’k juirelang misdienuir bin gewist. Dà merremer was keiherd.” Zijn gezicht vertoonde overeenkomsten met geaderd marmer. “Muir de luch fan die wijn bin ik noit mir kwiet geraokt. De pastoors wuire d’r oek nie fies fan. Deur hullie bin ik al jong ien de wijn terecht gekomme.” 

Hij klopte op zijn bescheiden buikje. “Falt best mee, toch? Handeluir duirien bin ik noit gewurde. Sat nie ien onse famielje. Wij wuire bescheide gebrukers, die wel wiste wuir we de betere seurte konde kope.” Hij vroeg of ik die kennis ook had, maar ik moest hem teleurstellen. “Da’s jammer, want hier hebbe se hertstikke lekkere en betaolbuire ien de aonbieding!” 

Het bleek het begin van een zevental aanbevolen en fraai geprijsde ‘neusjes van de zalm’. Zijn beeldende expressie bij die ‘speciale wijntjes’ was oprecht. Dat ik inmiddels al twee keer op mijn horloge gekeken had, ontging hem totaal in zijn enthousiasme. Een schor startende auto achter hem doofde zijn vuur. “Surrie, heur. Da’s mien kwaol. Ik hoef nie te drinke um minse te laote geniete fan mien passie. Dan fergit ik alles en iederin um mien hin. Ik heb nog ‘n mooie roje ien de auto. Ken ik je aonbefele! Pas soen fieftig juir ofer de daotum”, zei hij met een knipoog. Ik geloof niet dat zijn vrouw dat op prijs stelde.