Opvangcrisis

Onlangs vertelde ik u in deze column over onze plannen voor vluchtelingenopvang. De situatie is alweer anders. Het gebrek aan opvangplekken in ons land is inmiddels nog nijpender geworden. Het Centraal orgaan opvang asielzoekers COA, verantwoordelijk voor het regelen van opvang in Nederland, kan echt geen kant meer op, dat zien en merken wij ook. 

Alles zit vol, locaties gaan dicht en er komen te weinig nieuwe bij. Ook onze locatie Winkelsteeg moet sluiten omdat daar woningen gebouwd gaan worden. In overleg hebben we de sluitdatum van november nog opgeschoven naar 1 mei, omdat er wat ruimte in de bouwplanning zat. Maar nu de rek daaruit is, en wij het COA en ministerie onder druk hebben gezet om alle nog aanwezige vluchtelingen vóóor 1 mei over te plaatsen, kregen wij nog steeds geen gehoor. We hebben toen geaccepteerd dat er nog tweehonderd mensen tot deze week zouden blijven, maar ook nu is dat niet gehaald. Frustrerend voor onze medewerkers van de opvang, voor ons als bestuurders en zeer schrijnend voor de vluchtelingen die verdrietig zijn en bezorgd dat ze (weer) op straat terecht komen. 

Dit soort onduidelijkheid is niet uit te leggen aan de inwoners van onze stad en dit land. Nijmegen stelt zich sinds jaar en dag ruimhartig op en spant zich maximaal in om vluchtelingen een goede plek te bieden. Maar we vinden het belangrijk dat we omwonenden, en ook vluchtelingen, een helder perspectief kunnen blijven bieden over hoe lang de tijdelijke opvang gaat duren. 

Buurtbewoners rond de Winkelsteeg vroegen enkele maanden terug al wat ons woord waard was, als er geen duidelijke einddatum genoemd kon worden. Ik snap dat. Mensen moeten kunnen vertrouwen op de betrouwbaarheid van de overheid als geheel. Zoals ook wij, als gemeentelijke overheid, moeten kunnen vertrouwen op afspraken met de rijksoverheid en het COA. 

Ik vertel u dit om u mee te nemen in dilemma’s die wij als college van burgemeester en wethouders tegenkomen. Als we lastige besluiten moeten nemen, kijken wij daarbij naar ieders belangen in een situatie en wegen die af. Zelden zullen we daarbij iedereen tevreden kunnen stellen. Toch weet ik dat veel mensen begrijpen dat ook de overheid soms niet anders kan. 

Deze week spraken wij met omwonenden van een nieuwe opvanglocatie in Nijmegen-Noord, die begin juni open gaat. Daar heb ik ook uitgelegd dat we in een dichtbebouwde stad zelden kunnen kiezen waar we een noodopvang bouwen. We kunnen zeker bij noodopvang, waarbij spoed geboden is, ook niet iedereen vooraf bij een besluit betrekken, want in geen enkele wijk wil iedereen een vluchtelingenopvang. Maar we doen er wel alles aan om het zo goed mogelijk te laten verlopen voor iedereen. Bewoners spraken hun zorgen uit, maar we horen ook van mensen die er positief tegenover staan. Gelukkig, want het is van groot belang dat er draagvlak in de samenleving blijft voor opvang. Zeker omdat de Spreidingswet beoogt dat in alle gemeenten blijvende asielzoekerscentra komen. Vaste, menswaardige opvang moet het doel zijn. Noodopvang moet tijdelijk en beperkt blijven.