
Pleinfrees
Algemeen“Wà lup je toch dallefe, ik wur d’r tureluurs fan.” Een donkere mannenstem bereikte mij, toen ik over Plein ’44 liep. Een buurtgenoot had mij erop attent gemaakt dat daar wellicht rellen op handen zouden zijn. Het was inderdaad rumoerig, maar er viel mij niets speciaals op voor een doordeweekse dag.
“Kom d’r bij sitte ien ’t sunneke.” Hij schoof een stukje op. “Ik heb oek opgefange, dà d’r hier straks wà git gebeure. Liekt wel wir ’n bietje op froeger. Toen was d’r ien de onderstad altied wà te belefe. As we wà feur mekuir wilde kriege, moste we ons laote heure. En dà hebbe we hertstikke faok gedaon. Dà was nuir de oorlog ’t nije nurmaol.”
De oorlog had veel veranderd in de stad. “Nie allenig gebouwe, muir we hadde geleerd um op te komme feur ons eige. Se seeje, dà wij fan toen af ’n grote moel hebbe gekrege.” Hij sprak duidelijk voor zichzelf. We keken naar de gevels om ons heen. “Bietje kil gewurde as je ’t mien fraogt.” Jarenlang zijn er pogingen ondernomen om er iets fraais van te maken. “Se hebbe ech fanalles uut de kast gehaold. Fan openbuir spurtterrein tot grune leefkuul. De kerremis kriegt hier de wermte fan de Grote Mert d’r oek nie ien. Fan allerlei gefels op ’n rij mochte hier ferschijne. En lao we erreluk wese: soefeul fraoie gefels sien d’r hier nie gebouwd um feur ‘t nuirgeslach te bewuire. Het is ’n bietje ‘n bijmekuir-geraopt-niemendal-plein. Se hebbe de plank beheurlijk mis geslaoge, nie dan?”
Plotseling klonk er in de hoek van het plein luide proteststemmen van een groep jongeren. “Duir sal je ‘t hebbe. Nou kumt d’r lefe ien de brouwerij. Dà sien de kraokers fan de Caorolus-bioscoop. Die wille hier opkomme feur de kleine man tege de grote maotschappij.” Hij slikte een emotie weg. ”Gao je mee feurdà ‘t hier te werm wurt onder onse foete? Steke we feur hullie ‘n keers op bij Mariao, want ik wit seker dà d’r ’n Engelbewuirder bestaot. Je ken huir nie heure, as se sachies tege je praot. En ik ken het wete…”
Luid zingend trok hij mij mee richting Molenstraatkerk. “Ik bin d’r eiges ‘s deur gered.”















