Fan Haopere…

Af en toe de auto laten staan, levert vaak onverwachte ontmoetingen op. Dat gebeurde onlangs op de terugweg van de fysiotherapie. De man die ik inhaalde, groette beleefd. Zijn keurig geknipte grijze kop kwam mij bekend voor. Bij het stoplicht waar ik moest wachten, kwam hij naast mij staan. 

“Dà’s lang geleje. Hoe git ’t met je? Dà hoef ik nie te fraoge. Dà sie ik so wel.” Joviaal legde hij een stevige hand op mijn schouder. Zijn onderzoekende ogen gleden van mijn hoofd tot mijn voeten. Een lach trok over zijn gezicht, dat de kleur had van verre landen. Na enig aarzelen knikte hij. “Ouwer gewurde, muir je siet d’r nog goed uut.” 

Ik kon niet zien of hij het compliment meende. “Hans. Hans van Haperen. Nog altied de eigeste fan froeger”, deelde hij mee met een blik van hoe-kon-je-dat-vergeten. “Toen wuire we nog braof, deugde de wereld nog. Ik bin net trug fan ’n maondje wermte.” Een groepje scholieren op gevaarlijk snelle fietsen scheurden ons voorbij. “Duir was ’t hertstikke rustig. Hier rije se je de feters uut de schoene. Dà jij nog ofer leuke dinger ken schriefe. Ik snap ’t nie.”

Zijn telefoon ging. ”Jao, ik kum d’r aon. Set muir fas kluir. Ik lup hier met die schriefert fan die Nimweegse stukskes. Ofer wà wij froeger deje. Purtemenee aon ’n touwke en belletje trekke.” Toen we een halve straat verder waren, bleef hij staan, pakte mij bij de arm en keek de stoep af naar alle kanten. ”Kum op ouwe gabber. Hier effe stiekem belletje trekke. Of durf je nie? Mô jij ‘kniep’ segge.” 

Ik kende hem niet van dit soort invallen en voelde niets voor dit toneelstukje. “Dan duun we ‘t soame.” Hij drukte op de bel, sprong meteen lachend opzij. In een reflex stapte ik ook weg. Enkele tellen later plonsde een emmertje water naast mijn voeten. Vanaf de eerste verdieping vroeg een vrouwenstem of het raak was. Ik veegde wat spetters van mijn broek. “Wij froege ons af of die stukjes echt wuir wuire en hoe je d’r aon kumt. So dus.” Op het bordje bij de bel las ik de naam. Ik had het kunnen weten toen de bel niet haperde.