Dà duut ie anders noit

Toen Simon mij belde met de mededeling, dat hij eindelijk een oude belofte wilde inwilligen, duurde het wel even voor het bijbehorende kwartje wilde vallen. “Ik bin ien de stad bij mien femielje en toen we de ouwe tied nuir bofe haolde, hadde we ’t oek ofer jou. Herinnerde ik mien wir, da’k beloofd had um ’n kir bij jou tuus te komme koke.” 

Zijn vrolijke dominante stem herkende ik meteen, maar vele jaren zeewind en de tijd als scheepskok op de grote vaart hadden hem hoorbaar kalmer gemaakt. 

Het was niet moeilijk een datum te prikken waarop hij in onze keuken zijn kwaliteiten kon bewijzen. Inkopen hoefden wij niet te doen en speciale pannen zou hij zelf meebrengen. 

Op de afgesproken dag kwam hij al bijtijds om de keuken te vullen met etenswaar en hulpmiddelen. Pottenkijkers kon hij goed om zich heen hebben. Onze hond Max volgde Simons bewegingen aandachtig als een zwijgende controleur. 

“Dà doet mien denke aon Lunao, de labraodeur fan mien bruur. Duir hà’k mè Kerst ’t hoofgerech feur mien rekening genome. Een duur stukske fleis fan slaogerij Keller lag op ’t aonrech te ruste tot ’t tied was om ’t ien de pan te gooie. Soe kon ’t mooi op temperaotuur komme.” 

Simon liet duidelijk zijn kokshart spreken. “Lunao bleek maoling te hebbe aon die ienstruksies en het feur ’n kleine veertig euro pikaon gemaokt.” De frikandellen en kroketten uit de vriezer hadden toen de maaltijd moeten redden. “Dat doet onze Max niet”, verzekerde ik hem. 

Er was voor ons voldoende tijd om in alle rust heerlijk in de tuin te genieten van een verrassend drankje. Ook het weer gaf er aanleiding toe. Daar kwamen boeiende scheepvaart-verhalen tot leven. 

Max bleek daar geen behoefte aan te hebben. Hij sloop tijdens een spannend avontuur ongezien naar binnen. 

Simon had woord gehouden en heerlijk gekookt. Na een rijk voorgerecht en een vorstelijk hoofdgerecht besloten we het nagerecht voor gezien te houden. 

Toen mijn vrouw en ik na Simons vertrek de keuken weer opruimden, lagen in de mand van Max de restanten van de met rum geflambeerde ananas. 

En Max? Die sliep als een roosje…