‘Handige Harrie’

De zomer had te lang op zich laten wachten. De kwetsbare planten lieten vooral merken, dat zij door de overdaad aan regen smachten naar aandacht. Gewapend met een emmer, een snoeischaar en een schepje probeerde ik te redden wat er te redden viel. 

Tussen al het weelderig en overdadig groen klonk vanachter de hoge rododendron een onbekende mannenstem. Ik stopte met blad en onkruid vergaren en keek even rond om mijn gevoel werkelijkheid te laten worden. “Hier...”, lachte de man. “Dà siet d’r hieraf uut as ’n leuke act, heur! Ken soe de schouwburg ien. Muir as tuinkabouter sou je oek gin slecht figuur slaon, folleges mien.” 

Ik stapte voorzichtig tussen de planten naar een open plek, waar ik de man kon zien. Zijn stralende lach gaf kleur aan deze nieuwe zwaar bewolkte dag. 

Ik maakte aanstalten naar hem toe te komen. Hij reageerde snel. “Gao gerust deur. Ik sie ‘n ander nou immaol graog werreke. Je môt je feural nie haoste. Dà‘s trouwes nie goed feur je rikketik. Wit ik uut erfuiring”, voegde hij er na een korte pauze aan toe. Op het vernieuwde tuinmuurtje kwam ik naast hem zitten.

“Ik heb ’n karriejère-switch gemaokt. Ik bin nou maokeluir. Ik ken wel wà feur jou betekene.” Ik was geenszins van plan mijn huis te verkopen. Wij wonen met veel plezier in dit mooiste stukje Nijmegen waar het uitzicht al adembenemend is. “Ik ben bekwaom minsekenner gewurde nuirdà Sjirlie mien het iengerole feur ’n jonger medel. Ien tied fan nood leer je je friende oek geliek goed kenne.” 

Ik vreesde een lange klaagzang, doch amicale ‘Harrie’ pakte de draad in rap tempo op. “Toch sie ik aon jouw oge dà’k jou ken hellepe. Ik bin naomeluk olround maokeluir. Ik regel alles eiges of heb d’r mien minse feur. Ik surreg dà jij fanmiddag twee herdwerrekende tuinkabouters kriegt, die echt kenne schoffele. Je hoef muir te kikke. Ken jij saome mè je frouw gaon ligge geniete op Majurreka.”

Even zag ik palmbomen en parasols in plaats van onkruid en paraplu’s. “Feur ‘n puir euro pas ik ondertusse wel op jullie huus.” De stem van mijn vrouw: “Leo je moet ontwaken en een nieuwe column maken.”