Murphy

Sommige dagen blijken zonder bijzondere reden uniek te gaan worden. Het is dan prettig, als je daar zelf het stuur voor in handen hebt. Maar soms lijkt een magische kracht die leiding ongevraagd over te nemen. 

Dat merkte ik in de wachtrij voor de kassa in de supermarkt, toen de klant achter mij zijn kar tegen mijn benen duwde. “Surrie, meneer. Ik wis nie dà’k so kurt op u stond. Ik doch: ik nim de kurtste rij en gao achter jou staon, umdà jij muir twee dinger ien je hand het.”

De volgeladen kar van de dame voor ons, bleek nogal wat onvoorziene problemen te veroorzaken. Artikelen zonder barcode, aanbiedingen die de kassa niet pakte en tot overmaat van ramp ging er naast ons ook nog een zelfscanner kapot. Onze kassamedewerkster moest in actie komen.

“Sul je altied sien, ik kies folleges Murphy geheid de fekeerde rij.” Dat maakte hij vaker mee in zijn leven en hij had alle tijd om dat uitgebreid met mij te delen. “Feurig juir krege we ’n errefenis fan mien tante Sjaon, een uirdig, lief en gesellig mins. We konde kiese: het purseleine theeserfies of de panneset. Kose we netureluk feur dà mooie, haos antieke theeserfies. Wà denk je?” 

Ik dacht er even helemaal niets van, maar werd daar vast ongevraagd van op de hoogte gebracht. ”Fan dà serfies ontbrake twee kumpkes en drie schoteltjes. So sunig was se d’r nie op gewist. Bleek dà d’r ien die panneset nog twaolfhonderd euro ferferstoppeld sat deur tante Sjaon. Je begriept seker wel dà’k nie mir meeduu aon de Staotsloterij. Dà is Murphy op de kast jaoge, nie wuir?”

Een blik op zijn winkelwagentje liet ook een doos overheerlijk schepijs zien. “Tja, ik mos trug fan mien frouw, umda ’k de ferkeerde smaok had meegebrocht. Daoluk is ’t nog gesmolte, feurdà ‘k tuus bin.”

De kassamedewerkster was weer op haar plaats en deze keer ging het voorspoediger. We rekenden snel onze boodschappen af en groeten elkaar vriendelijk.

Thuisgekomen bleek ik een doos met overheerlijk schepijs bij mijn boodschappen te hebben.