Oferend bliefe

De stad blijft zich veranderen. Ik constateerde dat onlangs, toen we op bezoek waren bij een kleinzoon die met zijn vriendin een gezellig huis heeft gekocht in de nog fraai-oude historische Nijmeegse benedenstad. 

De restauratie van veel panden had de tand des tijds onzichtbaar gemaakt. Het deed ons goed, om in alle rust de typische sfeer van voor de oorlog te kunnen voelen in een gloed-nieuwe-ouwe tijd. Een rondje langs de gerestaureerde woningen over de oude bestrating volgde. 

Fietsen over die historische hobbelige keien leek mij een speciaal kunstje. Die gedachte had ik nog in mijn hoofd, toen ik later een klein rondje om het Oude Weeshuis liep, waar we ooit theater hebben gespeeld. Verzonken in herinneringen hoorde ik plotseling iemand vallen met een fiets. Het was een oudere dame. Omdat er niemand in de buurt was, liep ik naar haar toe om haar overeind te helpen. 

”Dank je wel”, klonk het geschrokken. “Ik glee soemuir onderuut.” Ze wreef over haar elleboog. ”Alles sit d’r nog aon. Sal wel wà stief wurde. Muir dà git oek wel wir ofer.” Ik zette haar fiets op de standaard. “Ik dee niks geks, heur. Duir sit seker ’n rendje tusse.” We bekeken de bestrating, maar vonden geen directe oorzaak. “Ik hà falbreke motte lere, denk ik achteraf.” Ze haalde rustig adem en toonde een glimlach. “De erste keer bin ik gefalle feur ’n knappe jonge, die nie deugde. Die had oek ’n liefje ien Duitsland sitte. Toen ik duir achter kwam, hè’k de traproeie losgemaokt op die eigeste dag. Fan alles het ie gebroke en ik met hum.” 

Ze voelde aan haar billen. Gelukkig was ze daarop terecht gekomen en niet op haar hoofd. “Die kenne ’t hebbe. Wurde blauwe plekke, muir die sie ik allenig eiges à’k so fer achterum ken kieke.” Aan een nieuwe relatie begon ze niet meer. ”Ik prebeer nou mien eige oferend te houwe. Al falt dà af en toe um de dooie dood nie mee.”

Ik adviseerde haar niet te fietsen over die gladde breek-je-nek-keien. “Duir kum je mooi te laot mee.” Ik kon moeilijk weigeren toen zij mij vroeg: “Lup je mee tot ik nurmaole straotstene onder mien foete heb…?”